Patronsuz Medya

Yaşam, onu tekmeleyecek cesarete sahip insanların hakkıdır

  Ali Türkan - 3 Temmuz 2001, Berlin


Almanya'ya geldikten sonra, ilk birkaç hafta içinde, dil bilmez iz bilmez bir delikanlıyken, en çok, koç gibi Türk delikanlılarının yanında eni boyuna denk hatunlar görünce şaşırır ulan koca Berlin'de karı mı yok? diye sorardım kendime.

Kifayetsiz muhteris olma durumu, kendini tek kariyer düzeyinde göstermiyor.

Basit bir felsefem var yaşamla ilgili.

Yaşam, onu tekmeleyecek cesarete sahip insanların hakkıdır.

Yalnız kalmaktan korkan, dostlarının; aç kalmaktan korkan, yediklerinin; otuzbir çekmekten korkan da götürdüklerinin kıymetini bilemez bir türlü; zorunlulukların esiri olur. Kendine yolculuk palavraları atar ama asıl istediği, ondan esirgenen ve hakkı olduğuna inandığı, karşılığını maddiyatta bulan şeylere yapılacak bir yolculuktur. Kaçmak istediği, kendisinin olmak istediği şeyin, kendinde olmayışıdır yalnızca. O şeyi uzaklarda bulma umududur. Ama o kadar korkar ki elindekileri kaybetmekten, buna da cesareti yoktur; uçmak yerine, özgürlük şarkıları söyler.

Sevgisizlikten yakınır ama sevmeyi denemez. Sevgi sandığı şey, kendisine gösterilen ilgi, bir insanın onu başka insanlardan ayırması yani özel olma durumudur. Buncağız şeyin bile bedelini ödemeye hazır değildir üstelik… Hedonist bir cesettir aslında. Sürekli tüketir. Tüketirken tükenir.

Cesetlerin tüketmesinin ardındaki anlam nedir Necdet? Bir cesedin vaz geçemeyeceği şey nedir?

Öylesine haklı görür ki kendini, dehşetli bir savunma refleksi geliştirmiştir. Kötülük yapmaktan değil, kötülüklerinin ortaya çıkmasından korkar. Kendini kelimelerin ardına gizlemeyi çok iyi becerir bu yüzden. Kafasında acaba diye bir kavram yoktur. O en üstündür. En her şeye hakkı olandır. O kadar haklıdır ki, kötülük ettiklerinin bile anlayışlı olmasını, ondan özür dilemesini, dost kalmasını, en azından haddini bilmesini bekler. Ağzından hata ettim sözü çıkmaz. En fazla hata ettirilmiştir.

Bu liste uzayıp gider.

Ham şekli ile bu düşündüklerimi, biraz daha geliştirirsem, sana daha ayrıntılı yazarım. Kifayetsiz muhteris kavramına o kadar taktım ki kafayı, çevremdeki insanların hırslarına baktıkça ister istemez dudaklarımdan dökülüyor. Şöyle oluyor yani:

Bir şey görüyor kifayetsiz muhteris diye homurdanıyorum, muhatabım efendim? diyor, ben de yok bi şey diye kesiyorum.

O Vita kutularındaki ıtırların, fesleğenlerin tadını başka çiçeklerde alamadım (nostalji değil). Şimdi İtalyan işi terra cota alanlar çiçekte değil, başkalarının gözündeki hayranlık ifadesinde mutluluk arıyorlar. Satın almaya çalıştıkları, uğruna, kredi kartlarıyla köküne kadar borca girdikleri şey bu işte. Bu başkalarının gözündeki pırıltı, haset için analarına söven patronlarına siktir lan orospu çocuğu diyemiyorlar. O kadar farklı olmak istiyorlar ve bu istekleriyle o kadar, milyarların içinde tek tipler ki…

Çocuklarına kötülük ediyorlar. Okula yolluyor, okuldan sonra derslerle bunaltıyor, hafta sonları kurslara yolluyorlar. O kadar haklılar ki, gelecekleri için gibi bir savunma refleksleri bile var. O kadar acaba yok ki yaşamlarında, kendilerine ulan gelecek için bugünü kurban etme hakkım var mı? diye sormuyorlar. Yirmi beş yaşından sonra mutlu olma ihtimali için (ki meslek kimi mutlu eder?) beş, on, on beş, yirmili yaşlarını cehenneme çeviriyorlar çocuklarının. Gelecekleri için yapıyorlar bunu. Ne geleceği ulan! Hepsi Kemal Derviş'in, Ertuğrul Özkök'ün, olmadı bilmem ne umum müdürünün babası veya annesi olmak istiyor.

Camı kıran çocuklarını pataklıyor, en azından paylıyorlar ama kalp kıran çocuklarını haklı göstermek için her şeyi yapıyorlar.

Üff! Amma dolmuşum ha!

Hep ateş olsalar, cürümleri kadar yer yakarlar derim ama iş ateşten çıkıp etrafımızı saran bir yangın oldu. O kadar çoklar ki… Kabahatin çoğu da onlarda. Sende, bende, entellerde, günah keçisi Türk Aydını'nda değil.

Burada da farklı değiller.

diYorum

Ali Türkan neler yazdı?

Etiketler

Aile AKP Ali Türkan Amerika Araba Aydın Beslenme Bilim Cem Karaca Cehalet CHP Cinsellik Çevre Çizgi Roman Çocuk Demokrasi Deprem Derkenar Devlet Dil Din Distopya Edebiyat Eğitim Ekonomi Erkek Fanatizm Felsefe Feminizm Gençlik Günce Hayat Hayvanlar Hızlı Gazeteci Hoyratlık Hukuk İnternet İslâm Kadın Kapitalizm Kariyer Kedi Kemalizm Kemal Tahir Kent Kitap Kişilik Komplo Konut Kültür Kürtler Mavra Medya Mektup Militarizm Milliyetçilik Mizah Modernite Müzik Necdet Şen Nefret Nereye Nostalji Pano Pazarlama Polemik Portreler Psikoloji Reklam Safsata Sağlık Sanat Savaş Sevgi Seyahat Sinema Siyaset Sol Sosyoloji Spor Şiir Tarih Teknoloji Telefon Televizyon Terör Toplum Tutunamayanlar Ütopya Vicdan Yazmak Yalnızlık Yaşlılık Yergi Yoksulluk

Derkenar'da     Google'da  

96