Kimsesiz kedilerin kimsesi
Ümran Davran - 20 Nisan 2008
Sinekli Bakkal, Hayat Kavgası, Hancı, Mazi Kalbimde Yaradır ve daha onlarca film.
1961 yılında yönetmen Nejat Gürçen'in kızı olarak dünyaya gelen Funda'yı, çocuk oyuncu olarak rol aldığı onlarca filmden hatırlayan pek çıkmaz sanırım.
Yedi yıldır tanımama rağmen ben bile yeni öğrendim.
Kurduğu dünyasında "dün" yok çünkü. "Yarın" da yok. Sadece "bugün" var. Bugün hasta olan kedileri, köpekleri nasıl tedavi ettireceği, nasıl karınlarını doyuracağı tek kaygısı.
El bebek gül bebek büyümüş Funda. Evlenmiş çoluğa çocuğa karışmış sonra. Pırlanta gibi üniversite mezunu iki çocuğu var: Aslı ve Mert.
Hayvanları hep sevmiş, ama uzaktan. Yakından sevmesi ise kızı Aslı'nın eve getirdiği kedi sayesinde olmuş. O güne kadar dikkatini çekmeyen hasta, yaralı kediler sokaklarda gözüne ilişir olmuş. Ağzı sıkı sıkı bağlanmış poşete doldurulup çöpe atılmış, yeni doğmuş kedi yavrularının seslerini duyar olmuş ve duyarsız kalamamış. "Tedavi ederim bırakırım sokağa, iki üç aylık olsunlar, sokakta yaşayacak hale gelsinler salarım" düşüncesiyle kapmış eve getirmiş hepsini. Ancak vakti zamanı gelince ya kendi kıyıp bırakamamış ya da kediler onu bırakmamış.
Funda'yı ilk gördüğümde Küçükyalı'da bir bahçe katında oturuyordu ve kedi sayısı kırklı rakamlardaydı. Üye olduğum bir sitede feryadını duymuş ve koşmuştum. Hastalanan bir kedisine FIV tanısı konmuş ve bulaşıcı olduğundan evdeki tüm kediler de risk altındaydı. Funda'nın insanüstü çabası ve duyarlı pek çok insanın da yardımlarıyla kediler kurtuldu.
Uzun süre görüşemedik Funda'yla ama telefonla gelişmeleri hep izledim. Kedileri çok sevdiği ve özverisi duyuldukça gözleri görmeyen, felçli, çok sayıda kedi sessizce bırakılıp gidildi kapısına. Kedi sayısı yüzü geçmişti artık.
Gürpınar'da bahçe içinde dört katlı müstakil bir eve taşındığını duydum sonra ve ikinci görüşmemiz de orda oldu.
Kapının önünde sokak köpekleri karşıladı bizi. Günde iki kez onları da besliyormuş Funda. Bahçe duvarının üstüne yaklaşık üç metre yüksekliğinde tel çektirmiş kediler kaçmasın diye. Kaçınca komşu villadaki köpekler parçalıyormuş çünkü. O kadar önlem almasına rağmen birkaç kedi ne yazık ki parçalanmış köpekler tarafından.
İçeri girdik. Her yerde kediler. Her biri başka güzel.
Fotograflarını çekerken, öyle bir an geldi ki boğazımda bir şeylerin düğümlendiğini hissettim.
Arka patileri felçli bir kedi su kabından su içmeye gelmişti. Bir anda su içmekte olan diğerleri kenara çekilip sıralarını ona verdiler. Sabırla beklediler onun içip gitmesini.
Funda kayboldu ortadan ve kucağında bir bacağı olmayan ön patisinde serum vermek için takılmış bir aparat olan bir kediyle geri geldi:
"Bak, bu son gelen. Isınmak için arabanın kaputunun altına girmiş. Motor çalıştırılınca da vücudunun bir kısmı parçalanmış. Tesadüfen veterinerde gördüm. Uyutacaklardı. İzin vermedim ve aldım. Bir bacağını kaybetti ama yaraları hızla kapanıyor. Çok mutlu burada" dedi, sevgiyle öperek kediyi.
Gözleri görmeyen o kadar çok kedi vardı ki ortalıkta. Felçliler, ön ya da arka patileri olmayanlar. Yani sokakta yaşayamayacak onlarca kedi. Tek dertleri sevilmek gibi görünüyordu. Elimi bulup yanaklarını, başlarını sürtüyorlardı. Benim de canım fena halde yanıyordu.
Onlarca filmden yüzlerce kediye.
Yüz altmış yedi kedi. Hepsinin ismi var ve onlarca kara kediden, onlarca tekirden hiç birinin adını birbirine karıştırmıyor Funda. Hepsi birer birer kucağından geçti ve özelliklerini anlattı tek tek.
"Bu insan gibi iki patisiyle boynuna sarılır."
"Şu var ya, kucağıma alır almaz saçlarımı yalamaya başlar."
Soluklandığı bir anda artık gitmem gerektiğini söyledim.
Birlikte çıktık dışarı. Biz yola düştüğümüzde, o da yemek saati gelmiş köpekleri toplamak için caddeye doğru yürüdü gitti.
* * *
Düşünenlerin düşünceleri
Merhaba usta,
Senden bir ses, bir yaşam sinyali gelmesi ne güzel oldu. Yarın (24 Nisan) bir günlüğüne İstanbul' da olacağım iş için geliyorum ve yanımda bir arkadaşım olacak, bu nedenle görüşme talep etmeye fırsatım olmayacak. Sadece birkaç saatlik boşlukta biraz Topkapı ve Ayasofya dolaşmak istiyorum, bir ayı aşkın süredir tek kare fotoğraf çekemedim çünkü bir kaza ile sol elimin parmakları parçalandı. Neyse ki ameliyatla hepsi yerine geldi, yaralarım da iyileşti bile. Sadece sol işaret parmağım biraz yamuk kaldı ama hamdolsun hâlâ tek parça. Neyse, uzun lafın kısası, zoom halkasını çevirecek ve makinanın ağırlığını taşıyacak olan parmağım uf olunca makinayı elime alamadım, şu anda bataryası şarj oluyor, yarın İstanbul' da inşallah acısını çıkaracağım. Selam ve dua ile. İnşallah Ebu Hureyre'ye komşu olursun.
Arda Balkan - 23 Nisan 2008 (19:31)
Sevgili Arda çok üzüldüm, büyük geçmiş olsun. Atlatmış olman teselli oldu biraz. Ben de sevindim senden "ses" aldığıma. Çok teşekkürler. Oğlunu öp benim için.
Sevgiyle.
Ümran Davran - 23 Nisan 2008 (20:05)
Dünyada böyle hayvanseverlerin de olduğunu bilmek ne güzel. Funda Hanım'a tanrıdan en güzel ödülleri diliyorum. Hayatta her işi rast gitsin, attığı her adımda yolu aydınlık, pürüzsüz olsun.
Zeyno Akın - 15 Haziran 2010 (15:27)
Yazıyı tanıdıklarınıza da tavsiye etmek ister misiniz?
Ümran Davran
- Kimsesiz kedilerin kimsesi (20 Nisan 2008)
- Atın gerçekten çok güzelmiş Ali (10 Ocak 2008)
- Uygar olmak istemiyorum (29 Haziran 2007)
- Ders bitti! (14 Ocak 2005)
- Daha senden alınacak çok dersimiz vardı be Halil Amca! (14 Ocak 2005)
- Bizim üstümüze de yağmur yağsın (30 Kasım 2004)
- Sıfırdan başladığım gün (30 Kasım 2004)
- Eylül geçti üzerimizden (27 Ekim 2004)
- Vasiyet (26 Ekim 2004)
- Tahtakurularının Konağı (4 Ekim 2004)
- Korku çiçekleri nasıl kokar? (24 Eylül 2004)
- Geçtiğim her yerde yağmur yağıyordu (24 Eylül 2004)
- Hiç kimse yüreğinden öptü mü seni? (17 Mart 2002)
- Çapkınlığıyla ünlü sanatçı meğerse her gece rüyasında (12 Mart 2002)
- Net'te ne arıyoruz? (27 Şubat 2002)
- Bayram sabahı Piyerloti'de bırakılan yalnızlıklar (27 Şubat 2002)
Editör'ün Önerisi
Yüzünü kaybetmiş insanlar
Ali Türkan
Gene kirpiğin oynamayacak. Belki komşu ülkeyi yerle bir edecekler ve sen "nasıl olsa ticaret yapmıyoruz" diyebilecek, kullanamadığın lüks arabaların derdine düşeceksin ve adam olmaktan dem vuracaksın. Devam
Reklam bize ne yapar?
John Berger
Reklamın korkunç bir etkileme gücü vardır; reklam aynı zamanda çok önemli bir siyasal olgudur. Oysa reklamın ulaşma alanları geniş olsa da sundukları sınırlıdır. Reklam ele geçirme gücünden başka güç tanımaz. Devam
Beni okuma yazma bilen Türk doktorlarına emanet ediniz
Necdet Şen
Sağlık personelinin hak ettiği çalışma koşullarına ve ücrete henüz kavuşamamış olması, tamamen kuyruklarda bekletilen, azarlanan, saygı gösterilmeyen hastaların ve bundan söz eden basın mensuplarının suçudur. Devam
Son Yorumlar
İclal Arpınar - Çok doğru tespitlerde bulunarak yazmış olduğunuz... Bir Ünlünün Hastalık Destanı
Kâmuran Kızlak - Dr. OZ nam zatı şahane artık hekimliği falan aşıp... Bir Ünlünün Hastalık Destanı
Enver Turan - Benim anlamadığım iki nokta daha var. Mehmet Öz'un... Bir Ünlünün Hastalık Destanı
Necdettin Efendi - Dr. Oz örneğinde belki de sorulması gereken soru... Bir Ünlünün Hastalık Destanı
Hüsnü Zan - Bu dolandırıcılık hikâyelerinin her biri bir başka filim. Hadi yalancılığı... Pilot
Kâmuran Kızlak - Yukarıda hikâyesini yazdığım pilottan 2 yıl kadar önce apartmana... Pilot
Web Gezgini
Son Yazılar
Hayat hediyesi; hayatın kendisi
Alper Uzun
O bebeler, meselâ avucunuzu açın, bakın! Hah işte kimileri o kadarcık. O elin tepesine bir kafa koyun. Bacakları ise serçe parmağınız kadar. Ve bir de meselâ 500 gramı gözünüzün önüne getirin. Ağırlıkları da o civarlarda. Devam
Bir Ünlünün Hastalık Destanı
Ahmet Faruk Yağcı
Kişilere göre değişir ama, her konuda "orta yol"cu olmak en iyisi herhalde. Hiç ölmeyecek gibi spor ya da diyet çok da gerekli değil. En kötüsü de böyle diyet ve spor saplantısı içinde lastik yarmak ya da balataları sıyırmak. Devam
Pilot
Kâmuran Kızlak
Aile güzel kızlarına hayırlı bir kısmet çıkmış olmasının bahtiyarlığı içinde, kızın ise aşkından neredeyse ayakları yerden kesilmiş. Ufak bir omuz vererek bu hayırlı işe vesile olan bu hakiri ise hatırlayan bile yok. Devam
Bankacı
Deniz Türkoğlu
Evet, ilk günlerde kibirli ve küstâhtım, her şey gözüme korkunç görünüyordu, oysa hiç bir yara hemen kapanmaz. Önemli olan, yarayı kaşıya kaşıya kanatarak durmadan taze tutmaya çalışmamak. Devam
Banka
Deniz Türkoğlu
Banka ne olabilir ki? Etraftaki para bolluğu, kendini zengin hissetmen için kullanımına sunulmuş şahane bir hipnoz. Ay sonlarında eline tutuşturulan beyaz zarfın içindeki paraya gelince, o gerçekten kim olduğunu anlamana yarayabilir. Devam
Bir ayrılık, bir yoksulluk, bir ölüm
Erdem Abaka
Hollywood yapımlarında bazı sahneler vardır hani. Kahramanımız uçurumdan düşmekte olan arkadaşına elini uzatır da, beriki "beni bırak sen kendini kurtar ve görevi tamamla!" der. Devam
Etiketler
12 Eylül Aile Ali Türkan Askerlik Avrupa Bellek Beslenme Beyaz Türk Birey Bisiklet Bürokrasi Cem Karaca Cinsellik Çizgi Film Çizgi Roman Çocuk Deprem Derkenar Devlet Dil Din Distopya Edebiyat Eğitim Ekmek Teknesi Ekonomi Ensest Erkek Evlilik Felsefe Feminizm Gazete Gençlik Genetik Güvenlik Hayvanlar Hedonizm Hızlı Gazeteci Hobi Hukuk Internet Kapitalizm Kedi Kemalizm Kent Konformizm Kürtler Masonlar Medya Mektup Militarizm Milliyetçilik Mistisizm Mizah Mobbing Modernizm Münevver Müzik Nefret Nostalji Operasyon Oportünizm Otomobil Para Pazarlama Polemik Pornografi Portre Psikoloji Reklam Sanat Satanizm Seks Seyahat Sigara Sinema Siyaset Sokak Sosyalizm Sosyoloji Spam Spor Taassup Tabiat Takvim Tatil Teknoloji Televizyon Terör TIP Tiyatro Turizm Tüketim Toplumu Hayat© 2000-2010 ~ Derkenar ~ Sitedeki içerik 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri yasası ile korunmaktadır. Yazılı izin olmadan kopyalanamaz, çoğaltılamaz, değiştirilemez, başka mecralarda kullanılamaz. Ancak uzunluğu 200 kelimeyi geçmemek, yazar adı ve kaynak belirtmek ve bu sayfaya link vermek kaydıyla yazılardan alıntı yapılabilir.
- Anasayfa
- Derkenar'ın Manifestosu
- Hızlı Gazeteci
- Nereye?
- Cem Karaca
- Umuda Yolculuk
- Roni Margulies
- Kadıköy'ün Köpekleri
- Vikipedi Türkiye
- Greenpeace
- Ürün Sanat Galerisi
153 - 18 - 809 - 864
