Ümran Davran - 20 Nisan 2008
Sinekli Bakkal, Hayat Kavgası, Hancı, Mazi Kalbimde Yaradır ve daha onlarca film.
1961 yılında yönetmen Nejat Gürçen'in kızı olarak dünyaya gelen Funda'yı, çocuk oyuncu olarak rol aldığı onlarca filmden hatırlayan pek çıkmaz sanırım.
Yedi yıldır tanımama rağmen ben bile yeni öğrendim.
Kurduğu dünyasında "dün" yok çünkü. "Yarın" da yok. Sadece "bugün" var. Bugün hasta olan kedileri, köpekleri nasıl tedavi ettireceği, nasıl karınlarını doyuracağı tek kaygısı.
El bebek gül bebek büyümüş Funda. Evlenmiş çoluğa çocuğa karışmış sonra. Pırlanta gibi üniversite mezunu iki çocuğu var: Aslı ve Mert.
Hayvanları hep sevmiş, ama uzaktan. Yakından sevmesi ise kızı Aslı'nın eve getirdiği kedi sayesinde olmuş. O güne kadar dikkatini çekmeyen hasta, yaralı kediler sokaklarda gözüne ilişir olmuş. Ağzı sıkı sıkı bağlanmış poşete doldurulup çöpe atılmış, yeni doğmuş kedi yavrularının seslerini duyar olmuş ve duyarsız kalamamış. "Tedavi ederim bırakırım sokağa, iki üç aylık olsunlar, sokakta yaşayacak hale gelsinler salarım" düşüncesiyle kapmış eve getirmiş hepsini. Ancak vakti zamanı gelince ya kendi kıyıp bırakamamış ya da kediler onu bırakmamış.
Funda'yı ilk gördüğümde Küçükyalı'da bir bahçe katında oturuyordu ve kedi sayısı kırklı rakamlardaydı. Üye olduğum bir sitede feryadını duymuş ve koşmuştum. Hastalanan bir kedisine FIV tanısı konmuş ve bulaşıcı olduğundan evdeki tüm kediler de risk altındaydı. Funda'nın insanüstü çabası ve duyarlı pek çok insanın da yardımlarıyla kediler kurtuldu.
Uzun süre görüşemedik Funda'yla ama telefonla gelişmeleri hep izledim. Kedileri çok sevdiği ve özverisi duyuldukça gözleri görmeyen, felçli, çok sayıda kedi sessizce bırakılıp gidildi kapısına. Kedi sayısı yüzü geçmişti artık.
Gürpınar'da bahçe içinde dört katlı müstakil bir eve taşındığını duydum sonra ve ikinci görüşmemiz de orda oldu.
Kapının önünde sokak köpekleri karşıladı bizi. Günde iki kez onları da besliyormuş Funda. Bahçe duvarının üstüne yaklaşık üç metre yüksekliğinde tel çektirmiş kediler kaçmasın diye. Kaçınca komşu villadaki köpekler parçalıyormuş çünkü. O kadar önlem almasına rağmen birkaç kedi ne yazık ki parçalanmış köpekler tarafından.
İçeri girdik. Her yerde kediler. Her biri başka güzel.
Fotograflarını çekerken, öyle bir an geldi ki boğazımda bir şeylerin düğümlendiğini hissettim.
Arka patileri felçli bir kedi su kabından su içmeye gelmişti. Bir anda su içmekte olan diğerleri kenara çekilip sıralarını ona verdiler. Sabırla beklediler onun içip gitmesini.
Funda kayboldu ortadan ve kucağında bir bacağı olmayan ön patisinde serum vermek için takılmış bir aparat olan bir kediyle geri geldi:
"Bak, bu son gelen. Isınmak için arabanın kaputunun altına girmiş. Motor çalıştırılınca da vücudunun bir kısmı parçalanmış. Tesadüfen veterinerde gördüm. Uyutacaklardı. İzin vermedim ve aldım. Bir bacağını kaybetti ama yaraları hızla kapanıyor. Çok mutlu burada" dedi, sevgiyle öperek kediyi.
Gözleri görmeyen o kadar çok kedi vardı ki ortalıkta. Felçliler, ön ya da arka patileri olmayanlar. Yani sokakta yaşayamayacak onlarca kedi. Tek dertleri sevilmek gibi görünüyordu. Elimi bulup yanaklarını, başlarını sürtüyorlardı. Benim de canım fena halde yanıyordu.
Onlarca filmden yüzlerce kediye.
Yüz altmış yedi kedi. Hepsinin ismi var ve onlarca kara kediden, onlarca tekirden hiç birinin adını birbirine karıştırmıyor Funda. Hepsi birer birer kucağından geçti ve özelliklerini anlattı tek tek.
"Bu insan gibi iki patisiyle boynuna sarılır."
"Şu var ya, kucağıma alır almaz saçlarımı yalamaya başlar."
Soluklandığı bir anda artık gitmem gerektiğini söyledim.
Birlikte çıktık dışarı. Biz yola düştüğümüzde, o da yemek saati gelmiş köpekleri toplamak için caddeye doğru yürüdü gitti.
Merhaba usta,
Senden bir ses, bir yaşam sinyali gelmesi ne güzel oldu. Yarın (24 Nisan) bir günlüğüne İstanbul' da olacağım iş için geliyorum ve yanımda bir arkadaşım olacak, bu nedenle görüşme talep etmeye fırsatım olmayacak. Sadece birkaç saatlik boşlukta biraz Topkapı ve Ayasofya dolaşmak istiyorum, bir ayı aşkın süredir tek kare fotoğraf çekemedim çünkü bir kaza ile sol elimin parmakları parçalandı. Neyse ki ameliyatla hepsi yerine geldi, yaralarım da iyileşti bile. Sadece sol işaret parmağım biraz yamuk kaldı ama hamdolsun hâlâ tek parça. Neyse, uzun lafın kısası, zoom halkasını çevirecek ve makinanın ağırlığını taşıyacak olan parmağım uf olunca makinayı elime alamadım, şu anda bataryası şarj oluyor, yarın İstanbul' da inşallah acısını çıkaracağım. Selam ve dua ile. İnşallah Ebu Hureyre'ye komşu olursun.
Arda Balkan - 23 Nisan 2008 (19:31)
Sevgili Arda çok üzüldüm, büyük geçmiş olsun. Atlatmış olman teselli oldu biraz. Ben de sevindim senden "ses" aldığıma. Çok teşekkürler. Oğlunu öp benim için.
Sevgiyle.
Ümran Davran - 23 Nisan 2008 (20:05)
Dünyada böyle hayvanseverlerin de olduğunu bilmek ne güzel. Funda Hanım'a tanrıdan en güzel ödülleri diliyorum. Hayatta her işi rast gitsin, attığı her adımda yolu aydınlık, pürüzsüz olsun.
Zeyno Akın - 15 Haziran 2010 (15:27)
Ümran Hanım! Usefilm'e uğramayalı, fotograflarınıza ve kedilerinizi bakmayalı ne çok zaman geçti. Yazıyor olmanız ve yazılarınızı bulmak ne büyük sürpriz. Pek sevindim. Ne güzel bir yazı acı çeken patileri düşünen ve onlar için çırpınan bir yürek için.
Ali İkİzkaya - 4 Haziran 2011 (05:34)
Ümran Davran yazıları
Necdet Şen
Hiç olmazsa bugüne kadar kendi kişisel kariyeri uğruna insanların haysiyetlerini fazla önemsemeden bulduğu her çirkin görüntüyü tekrarlaya tekrarlaya yayınlayan ve yediği her herzeyi "bu haberdir" diye savunan medya starlarının semiz kıçından başlayarak yeni bir sayfa açalım.
Bildiğimiz üzüntü duygusunu depresyon&q…
Bunalım Burhan » Ayol, bunlar sağlam insanı…
Erkin Baba da taklit sayılır Bakınız: John Lennon…
Ali Sedat Çetinkoz » Çocuğun istikbali sözkonusu
ABD'de birçok aile (özellikle de kentli, okum…
Minik Ülkü » Çocuğun istikbali sözkonusu
Milliyet gazetesindeki haberi okuyunca aklıma…
Cekni Kılsın » Vostok Gölü
Cumhuriyetin zorlanarak da olsa itiraf edilen…
Erdem Abaka » Talât Paşa Ruhu
İki şeyi birbirinden ayırmak lâzım. Dünyada sosyalizm diye bir şey hiç olmadı. İslâm'ın başına gelen tabiri caizse, sosyalist teorinin de başına geldi.
Hikmet Kıvılcımlı
Bugün hâlâ -gözü kararmış vurguncu, derebeği, ezgici olmayan- her Mümin ve Müslüman, o Ganimet Sûre'sinin en birinci ayetini bir, bir daha, namusluca okuyup anlamıya çalışabilir. Kur'an ortadadır.
Erdem Abaka
Bir "milletler topluluğu" yaratma hayalinden bir çırpıda vazgeçerek, adına ihtilâl yapılan halkların kanları ve acıları üstüne çelik bir çekirdek inşa eden İttihatçı zihniyet, Türk halkının sırtına taşınması zor bir yük bindirdi.
Hülya Yalçın
Canlıların yaşam hakları doğumla başlar ve biri diğerinden üstün kılınamaz. Hele ki "KÜRK" kullanmak için öne sürülebilecek hiç bir tartışma götürür mazeret yoktur.
Yüzyılın aşkı: Güzide ve Bilal
Gökhan Akçiçek
Hayat her aşkı sonlandırmak istese de, buna direnen âşıklar, aşkı son nefeslerine kadar taşıyorlar. Gövdeden çıkıp, ruhta eriyen aşk, yaşama sunduğu insan sevgisinin tutkulu bu inadı karşısında, bazen ölümü bile çaresiz kılabiliyor.
© Derkenar - Sitedeki içerik 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasası ile korunmaktadır. Yazılı izin olmadan kopyalanamaz, çoğaltılamaz, değiştirilemez, başka mecralarda kullanılamaz. Ancak uzunluğu 200 kelimeyi geçmemek, yazar adı ve kaynak belirtmek ve bu sayfaya link vermek kaydıyla yazılardan alıntı yapılabilir.
(Ayrıntılı bilgi için, bakınız »
Derkenar'ın Manifestosu)
Şu an 115 cici çocuk Derkenar'a bakıyor
Yazı Boyutu
Büyük
Standart