Bu mesajı 100 kişiye gönder!

Enver Turan - 30 Kasım 2009

Dünyanın başka ülkelerinde yaşayanları bilmiyorum ama anlatacaklarım Türkiye Cumhuriyeti sınırları içinde ikamet eden, internetle bir mail hesabı edinecek kadar meşgul olan birinin başına mutlaka gelmiştir.

İçimizden birinin mail kutusuna baktığında bir kaç kere "bu maile dikkat", "ciddiyim sonuç çok güzel" gibi başlıklarla başlayıp "bunu bilmem kaç kişiye göndermezsen maymuna-şebeğe dönersin" türünden devam eden absürt mesajlarla karşılaşmış olmaması mümkün değil. Mailde anlatıldığı şekliyle verilen talimatlara uyup istenilenleri harfiyen yerine getirirsek bilmem kaç vakte kadar bir yol görünecek ve bizler o gün geldiğinde kendimizi bir anda Alis harikalar diyarına bulacağız.

Nikâh masasında olmadığıma göre "hayır" deme hakkımı kullanıyorum. Beni hangi muhayyel ülkeye götürecekse götürsün bu beyaz tavşanı izlemek istemiyorum. Verilen talimatlara uyduğumda ütopya adasında Thomas More'a komşu olacağımı bilsem bile istemiyorum. Benim bildiğim tavşanların peşine tazıların düştüğüdür. Onların da etnik, ırksal (racial group) farkı dikkate alacağına, siyahına beyazına bakacağına hiç ihtimal vermiyorum.

Takip edilmekten fevkalâde haz duyduğu besbelli ve hemen her şizofrenin sesini duyduğu bu düş meleğini izlemek istemiyorum ben. Hayır, "4444 kere Ya Kayyum" çekmekten kaçtığımdan değil bu. Ben "mutad olan vech ile" günlük virdimi yerine getiriyorsam zaten bunu yapmak için senin anlamsız gerekçelerine ihtiyaç duymam. Duyuyorsam yaptığım şey ibadet olmaktan çıkmıştır. Yok, benim böyle şeylerle zaten alâkam yok diyenlerdensem cehennem alevlerinin yaptıramadığını "nesebi gayr-i sahih" bir mail (mesajın spam klasörüne geldiğini varsayıyoruz) yaptıracak değil ya.

Şimdi uçmayı şöyle böyle becerebilen serçeyi "ondan kaçıp kurtulabilirsen çok daha iyi uçacak, dağların arasından kirpiklerin karasından kınalı bir kuğu gibi süzüleceksin, yoksa kurda kuşa yem olursun" diye atmacanın önüne atmak ne tür bir iyi niyet tezahürü.

Ama bizimki kafaya koymuş bir kere, hayatın sırrını çözmüş, feleğin çemberinden bilmem kaç kere geçmiş, Nirvana'ya ulaşmış bereket ve saadet dağıtıyor. Öyle bir ruh hali ile yolluyor ki maili, zannedersin Tur dağında Musa Aleyhi selâma buyruk dağıtan kendisi.

Bu taifeye kulak verirsek bu melânetten kurtulmak için sadece bir kaç günümüz kalmıştır. Bu mühlet içerisinde mesajı adedi muhtelif kişilere gönderip işin içinden sıyrılabildiysek bizden şanslısı yok, gönderemediysek papazı bulduğumuzun resmîdir. Neden mi? Çünkü Melkor'un savaşçı hizmetkârı Sauron'un lânetine uğrayıp Mondor Dağı'nın dipsiz kuyularına atılıp alacakaranlık kuşağına mahkûm edileceğiz de ondan.

Bununla da kalsa iyi, sonra Oz büyücüsü bizi çarpacak, maymuna-şebeğe çevirecek, cin manyağı yapacaktır. Ortalıkta seri üretime geçilip piyasaya sürülmüş zombi sürüsü gibi "slow motion" dolanıp duracağız artık. Öyle ki Hippokrat bile bizi rehabilite edemeyecektir. (Tedavisi zaten imkânsız.)

İşin en enteresan tarafı da en akîl adamların bile içinden "hadi canım sende, ben böyle safsatalara inanmam" diye geçirdiği halde onca yıllık tıp eğitimine rağmen şu anda benliğin hangi mertebesinden geldiğini kestiremediğim paranoid düşüncelere karşı koyamayıp "yahu safsata ise yolladığımda kaybedeceğim bir klik miktarı efor ama ya doğruysa" ikilemi arasına sıkışması ve nihaî olarak kişi listesinden aktardığı "seçilmişlere" malûm maili, göndereni ihya eden bir maus darbesiyle postalamasıdır.

İnternetin keşfinden çok daha öncelere dayanan bir icattır bu. Henüz ortaokul çağlarında (şu anda ortaöğretim birinci kademe tabir edilen döneme denk geliyor bu) mail adresimdeki spam mesajlarla uğraşmak yerine Voltran, Clemantine, Transformers izleyip kılıcımı "gölgelerin gücü adına" diyerek göğe kaldırıp karanlık güçlere korku ve dehşet saldığım zamanlardan bahsediyorum. O zamanlar mausun bir klick hareketiyle onlarca insana ulaşmak gibi bir lükse sahip olmayan bu Noel ağabeyler/ablalar kapı kapı dolaşır, eşiğe, bacaya, pencereye bırakırdı bu mukaddes buyruklarını.

Zaman değişti, asırlar başkalaştı fakat mesaj aynı mesaj, işgüzar da aynı işgüzar. Bunu çoğaltıp üç kişiye beş kişiye dağıtmazsan "anan, ölür, baban hapse girer, cin çarpar, ağzın yamulur, şimşek çakar, kısa devre yapar, yağmur yağar ıslanırsın, güneş doğar kurumazsın" türünden zırvalar yer alırdı o zamanlar. Az işkillenip göndereyim dersin ama yazmak seni canından bezdirir, kurdeşen döktürür sana. Çünkü fermanı yazan el fotokopi çekmene de müsaade etmemektedir. Birinci elden yazacaksın, kendin yazacaksın, ev ev dolaşacak dağıtacaksın.

Bu aralar ise liste bir hayli uzadı:

Hastanede kan bekleyen hasta vatandaşlar, LC Waikiki'nin satılması, Microsoft'un servetini dağıtması, Aol gibi büyük firmalardan para yardımı, MSN paralı olacak yaygarası, sobeleyen virüsler, Coka Cola'yı tersten okuyup yorumlamalar, Nike logosundaki gizli yazı, dolar katlandığında yanmış pentagon resmînin elde edilmesi, sinemada oturacağın koltuğa HIV virüslü iğneler yerleştiren psikopatlar...

"Bu safsatalarla nedir alıp veremediğin, bunca lâf ebeliğini bir iki zırva için mi yaptın" diye düşünenler olmuş olabilir. Zırva tevil götürmez elbette ama arif olmayana tarif dayanmıyor ki.

İnsanın ağrına giden, müsamaha ile karşılamaya yanaşmadığı şey bu mesajları yollayan istismarcıların kendi adına başkalarını konuşturmasıdır. En son aldığım mailde içerik ve talimatlardan hemen sonra aynen şu ifade yazılıydı:

"Unutma, Allah hiç bir zaman yanıltmaz!"

Bu tastamam bir "hezeyan o raddeye varır ki, insan aptallaşır" durumudur. Burada "uydurduğu yalanı Allah'a isnat edenden daha zalim kim olabilir" ayeti geliyor aklıma fakat çok ağır kaçar diye geçiyorum.

Bir de mailin devamında yaptığı şeyin bir kabahat olduğunu kabullenmiş, özür dileyen bir eda ile mazeret bildiriyor:

"İçinde Allah geçtiği için yollamak zorundayım."

Şimdi sen bu maili gönderirken bunu ilahî bir buyruk olarak kabul ediyor ve bunu ifa etmenin hazzını mı yaşıyorsun, yoksa safsata olduğuna tastamam inanmış da buyruğa (!) uymamanın oluşturacağı ve belki de sonraları beyninin karanlık dehlizlerinde dolaşıp duracak, gri/beyaz hangi cevherini kullanıyorsan hepsini kemirecek bir şüpheden arınmak için yapmak zorunda hissettiğin bir kabahat olarak mı algılıyorsun?

Evet, ilk önce bunun kararını vermen gerekiyor.

Yazıyı tanıdıklarınıza da tavsiye etmek ister misiniz?

Enver Turan

İnsan adayı çocuklara kıyağımdır

Ali Türkan

Sokağı tut ve birkaç ay ortalarda görünme. Kaçmaz da fena sopa yersen, "yok ben duymadım, bana kimse söylemedi" diye zırlama. Gene unutmadan, kıçının kılları kadayıf olmuş bir takım büyüklerinin size lâf sokmasına da izin verme fazla.  Devam

Değersizlik Duygusu

Engin Geçtan

Değersizlik duyguları yaşayan bir kişinin bazı insanları yüceltmesi, geliştirmiş olduğu gerçekdışı senaryoların bir sonucudur; bu insanların kendisinin ulaşmak istediği görkeme sahip olduğu yanılgısından kaynaklanır.  Devam

Zen ve televizyon seyretme sanatı

Necdet Şen

O televizyona daha fazla bakmamalıymışız. İyi ama, ben bakmazsam sen bakmazsan biz bakmazsak, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa? Hem bakmayalım da, o reklamlarda kakışlanan onca şeyi kim satın alsın?  Devam

Syd Barrett - Çok büyük bir iştahla okudum yazıyı. Tanrım, bu... Cenk Öyküleri 1: Sen kimin uşağısın lan!

Şemsettin Oruk - Ken Parker' i hortlatmak gibi olacak, ama... Klasik çizgi romanın doruğu: Ken Parker

Wakkas Kelle - DEVAM Beyaz Türk kelimesinden ne kastedildiğini bilmiyorum, ancak... Beyaz Türk

Wakkas Kelle - Necdet Bey, kusura bakmayın ama yazınız mantıklı değil. 60'lı yılların Türk... Beyaz Türk

Buse Özkan - Herkes hayatının belli dönemlerinde birçok sıkıntıyla... Eroin Güncesi

Web Gezgini

Savaş kararını (Apo'nun) avukatı aldırdı

Öcalan'ın hedefi ne sizce?

Bütün amacı kendisini kurtarmak. Yaşamı karşılığında, kendisine dayatılan şeyleri yapıyor. Eğer İmralı'da kendisine 'şunu yap, bunu yap' denmese, dışarıda iki asker öldürüldüğü zaman Öcalan'ın ödü kopar. Ama şimdi kendisine çatışma dayatılıyor.

Hüseyin Yıldırım - Neşe Düzel (Taraf)

Son Yazılar