Ali Türkan ~ 1-2-3 Mayıs 2002
Meraba bizim Ali. Senden az daha ses çıkmasa Alman Kızılhaçına başvuracaktım. Para biriktirebiliyor musun? Birkaç gün önce "yenge" ile sohbet ederken aklıma geldi. Sen neden dizi film projesi hazırlamıyorsun? Mesela Yeditepe İstanbul tarzında bir şeyi enfes yazarsın.
Bir tane bitmiş senaryo bir de 13 bölümün yarımşar sayfalık sinopsisleri (kısa özet) olsa, bir proje dosyası olarak bir yerlere önerilebilirdi.
Keşke şunu daha önce akıl edebilseydim. Sen valla şahane yaparsın. Askerlik parası da çıkmış olurdu böylece. Hatta daha fazlası.
Kendine iyi bak ve şu dizi işini ciddiye al.
Necdet ~ 4 Nisan 2002
Yok valla! Para falan birikmiyor. Alışmamış kıçta don durmuyor işte. Cebim biraz para görünce, "gelin lan sinemaya gidelim, oradan da bi mek danılds yaparız" diye kıyak yapıyorum çocuklara. O da olmazsa, çıkarıp bi yüz euro atıyorum Mamuş'a, "git üstüne bi şeyler al kızım" diye. Kısacası, biriktirebilmem ihtimali olan para da çerez parası zaten. Çocukları sevindirse bile, beni kenef nöbetinden kurtarmayacak gibi.
Hani şu askerlikten yırtmama faydası olacağını bilsem, değil dizi film projesi, peygamber adaylarına veda hutbeleri, Hicret'in on altın kuralı adında broşürler, hatta talep gelirse, şeytana ayetler bile yazarım. Günde on altı saat taksi kullanmanın karşılığı, bana nakit olarak değil, ruh sağlığını yıpratma olarak geri dönüyor çünkü. Ve ciddi ciddi, önüme şehir planını alıp banka şubelerinin yerini işaretlemeye başladım.
Tabii bunların hepsi tafra. Çünkü senaryo nasıl yazılır; kaç sayfa olmalıdır; kimlere başvurulur; ben o kişilere başvurabilir miyim? Gibi yığınla sorunun yanıtını bilmiyorum. Ve sanırım en ayıbı, böyle bir şey yapabileceğime de inanmıyorum pek. Sonra, bizim necdet ve çevremdeki herkes, "yapabilirsin" diyor... Yavaş yavaş inanacağım galiba. Hatta eğer düşündüğüm gibi bir şeyse, pek de zor gibi gelmiyor bana. Gelmiyor amma diğer yandan da "dötüm mü kalkıyor?" diye kaygılanmaya başlıyorum böyle düşününce.
Velhasıl, kimyam bozuldu; üniforma manyağı oldum.
Şu anda Mahsun Kırmızıgül "dertsinemeeeey, çürüttüüüüüy gardaş, dertsinemeeeey" türküsünü çığırıyor. İyi de çığırıyor allahsız. Ya Rab! Bunları dinlediğim ve hoşlandığım için, ilkel miyim yoksa? Kerstin'in dediği gibi "ayrışamamış" mıyım?
Sahi ya. Hep yazacağım, unutuyorum. Şimdi oturduğumuz semt epey yeşil. Geceleri, sokaklarında tilkiler geziyor falan. Hele şimdi ağaçlar da çiçek açtı; tadından yenmiyor ortam. Ben de bol bol yürüyüşe çıkıyorum.
Ve her yürüyüş dönüşü, bir kirpi çıkıyor yoluma. Önceleri top oluyor, dikenlerini çıkartıyordu falan ama zamanla alıştı bana. Ben de adını Basri koymuştum (bizim semtte bir cüce vardı, onun adı).
İşte bu Basri, dişiymiş meğer. Geçen gün kucağıma aldım. Hamileymiş haspam. Allahıma bir şey var bu hamile hayvanlarda. Baba olarak namımı mı duydular, nedir, çocukları bana yamamaya kalkıyorlar sanırım.
Ama çok şaşırdım. Ben kirpilerin memeli olduğunu bilmiyordum. O suratla haybeye meme israfı ama gene de küçük küçük memeleri vardı zillinin. Yakında boy boy kirpi kopillerim olacak. Birazdan ansiklopedileri tarayacak ve kirpilerin ne yediğini, hamilelik süresini falan öğreneceğim. Basri'nin adını da Basriye olarak değiştirdim şimdilik. Beğenmezse, başka bi isim buluciiim artık.
Bu arada, işi bıraktım gene. Sanırım bu hafta evde olacağım. Sonra gene bi iş bulurum.
Şimdilik bu kadar olsun. Ufak kız çok özlemiş beni. Onu uyutacağım.
Valide hanıma selâmlar. Yenge de yeni gitmiş, Allah kavuştursun artık. Yakında, II. Mehmet'inkinden daha baba bir casusluk ağım olacak ve olayları, daha olmadan önce öğreneceğim.
Kendine iyi bak.
Ali ~ 1 Mayıs
Senaryoya başladım bile. Bugünlük üç sayfa yazabildim yalnızca. Ama yarın erkenden kalkıp bi on sayfa daha eklerim sanırım. Ortaya içime sinen bir şey çıkar çıkmaz, sana yollayacağım. Ama epey keyifli işmiş. Yazarken o sahneyi, kamerayı falan düşünmek, sahneye müzik atmak, hatta o karaktere gidebilecek oyuncuları kafada seçmek falan, insan gazozuna yazsa bile değer aslında. Para ederse de tadından yenmez yani.
Ama inan, "aaa benim neyim eksik ayol" gibi bir anlayışla yapmıyorum bu işi. Üstelik sağını solunu yontmak, "kendi" dilimi kullanamamak gibi sıkıntılı bir yanı bile var. Ama gene de -şimdilik- keyifli bir iş gibi geldi bana. Allah tamamına erdirsin. :-)
Dediğim gibi; bu hafta evdeyim ve sanırım bütün hafta şu senaryoyla uğraşacağım. Senaryodan sıkılınca da sayfa için yazmak istediğim birkaç konu var, onları şeyderim. Zamanını yalnızca yazmaya ayırabilmek çok güzel bir şeymiş be!
Şimdi yatayım ben. Sabah erken kalkacağım.
Ali ~ 2 Mayıs
Senaryo, geldi geldi ve tıkandı. Ben de hepsini silip yeni bir konuya başladım bugün. Bu çok iyi gidiyor. "İyi gidiyor"dan kastım, benim hoşuma gidiyor ama ne kadar iyi olduğunun kararını ben veremem. Hem yazdığım da altı sayfa daha. Yani, dedemin hakkımda hep söylediği gibi "ıslığı dağı taşı tuttu; güttüğü bi tanecik keçi" durumu hasıl oldu. Hele senden özenip sayfanın başına "senaryo, kopirayt ali türkan" yazdım ya, yürüyüşüm bile değişti. Metroda falan ters ters bakanlara, "ne bakıyon cücük, senin senaryon var mı?" edasıyla yaklaşıyorum.
Bu arada, sana "senaryodan sıkılınca, sayfaya bir şeyler yazarım" meâline bir şey yazmıştım. Baktım, yanlış anlamaya epey açık bir cümle. Ama okumam da yazmam da böyle benim. Çoğu insan, bir kitaptan sıkılınca bırakır, başka bir işle meşgul olur. Ne biliim, çiçeklerini sular, yürüyüşe çıkar, bi arkadaşını arar falan... Ben öyle değilim. Bir kitaptan sıkılınca, başka bir kitap açıyorum. Ondan sıkılınca da bir başkasını... Böylece "aynı anda" üç dört kitap okuyorum çoğu zaman (sürükleyici bir kitap olunca, elimden düşmüyor tabii). Yazı işi de böyle. Romanı yazarken sıkılırsam, bırakıp sayfaya bir şeyler yazıyorum; o bunaltınca notlar alıyorum falan. Belki "ot" gibi görüneceğim bunu söyleyince ama tek istediğim, şöyle sessiz bir ortama uyanmak, gazetelerimi kitaplarımı okuduktan sonra da oturup yazılarımı yazmak. Ne meyhane, ne sosyal hayat, ne de manitalar umurumda. Günde iki defa da yürüyüşe çıktım mı, benden kralı yoktur yani.
Basriye ortalıktan kayboldu; onu merak ediyorum. Aramaya çıkacağım şimdi.
Sayfaya, "lezbiyenlik", Bruce Lee ve Muhammed Ali'yle ilgili üç şey yazıyorum... Öööle durup dururken esti bu konular. Özel bir nedeni yok yani. Bitince yollarım.
İyi geceler. İyi çalışmalar...
Ali ~ 3 Mayıs
Bölüm: Yazarlar
Ali Türkan
+ Yazıların tam listesi
Cavit Olgun, İlhan Abi'nin Cumhuriyet'i için dedi ki: Yaziniz için sagolun, ama ben onyillar oldu, cumhuriyet gazetesi denince tapu daireleri ve karakol... (Devam)
Cüneyt Uzunlar, İlhan Abi'nin Cumhuriyet'i için dedi ki: Sanırım 1986 idi. Cumhuriyet'i, evet, bir kimlik gibi kıç cebimizde taşıyorduk. İstanbul... (Devam)
ayşegül şero, Sol'un Cem Karaca ile imtihanı için dedi ki: Şeyh Bedrettin Destanını, Safinaz'ı, Tamirci Çırağı 'nı unutup Cem Karaca ya dönek demek için ilk... (Devam)
12 Eylül 'devlet iktidarı'na neredeyse tapınan bir zihniyete sahipti. Askeri yönetimden sivil yönetime geçişte, iktidarın elinin kuvvetli olmasını istiyordu. Hukuk düzenini orasından burasından sıkıştırmasının nedeni de buydu.
Seyit Balkuv
"Erdemli insan" olmak için mutlaka kötülüklerle, adaletsizliklerle mücadele etmek mi gerekiyor? Sadece "iyi insan" olarak yaşamaya çalışmak yeterli değil midir? Haksızlıklar, adaletsizliklerle dolu bu dünyada, hangi çabalarımızın "daha iyi bir dünya" için bir katma değeri vardır? Yoksa bu çabalar bizi asabi ve gergin biri yapmaktan başka bir işe yaramaz mı? Yazar
Necdet Şen
Öyle bir ağız dalaşı ki, bunu "kim haklı?" diye izleyenlerin eline geçecek tek şey, ancak kafa karışıklığı ve utanma hissi olabilir. Belki bir de "ben bu kadar lâubaliliğe müstehak mıyım?" sorusu. Şahsen ben kendimi buna müstehak görmüyorum. Ülkemi de. Dilin Kemiği
Seyit Balkuv
Kendimizi çok da bilgili olmadığımız bir konuda atıp tutarken veya uyduruk bir toplantıya çağrılmadık diye tansiyon hapları yutarken buluyorsak veya bir gün haksızlıklar karşısında kükrerken ertesi gün haksızlığa sebep olan gücün yanında süt dökmüş kediye dönüyorsak, birey olarak kendi değerimizin tescili ile ilgili bir takıntı sorunu yaşıyor olabilir miyiz? Yazar
Kâmuran Kızlak
Artık ismini hatırlayamadığım Kapitalizmin geleceğini gören o akıl-fikir adamı "Neo Liberal Vaiz" her kimse büyük adammış. Haddim olmayarak buradan ben de bir kehanette bulunayım bari: Her gün biraz daha azgınlaşan Kapitalizm korkarım insanlığın sonunu getirecek. Kendi başını yer inşallah. Yazar
Ümran Davran
Gözleri görmeyen o kadar çok kedi vardı ki ortalıkta. Felçliler, ön ya da arka patileri olmayanlar. Yani sokakta yaşayamayacak onlarca kedi. Tek dertleri sevilmek gibi görünüyordu. Elimi bulup yanaklarını, başlarını sürtüyorlardı. Benim de canım fena halde yanıyordu. Yazar
Seyit Balkuv
Takım arkadaşlığı, grup çalışması, dostane çalışma ortamı yaratma martavallarına kıymet vermeyin. Yönetim tarafından böyle bir program uygulanmaya çalışılırsa, destekliyor görünün hatta ekibinizi bu yönde cesaretlendirin, fakat asla kendinizi bu grubun içine sokmayın. Zaten yönetim kademesinin yer almadığı böyle bir program kısa süre içinde unutulup gidecektir. Yazar
Necdet Şen
Eğer biz bu kadar yanar döner ve pişkin olmasaydık, Cem Karaca'nın yetmişli yıllarda Maltepe sigarası içtiğine ya da seksenli yıllarda memleketine dönmek için Başbakan eli öpüp öpmediğine takılmak yerine, "neden bugün reklamcıların ve holding yöneticilerinin ekseriyeti eski solcu?" diye sorardık. Dilin Kemiği
Seyit Balkuv
Ali Rıza Bey artık yaşamıyor. Ona benzeyen yaşlı nesil, bazen öfkeli ama çaresiz, bazen kayıtsız, genç nesillere teslim ediyor yaşam alanlarını. O yeni nesil ise, gün geçtikçe daha az benziyor Ali Rıza Bey'e. Onlar yürürken bir yerlerini kaşımıyor. Eşine dostuna ulu orta küfretmiyor. Herkese saygılı ve görgülü davranıyor. Şifresini kimseyle paylaşmıyor. Kadere inanmıyor, herkesin kendi kaderini çizebileceğine inanıyor. Yazar
Necdet Şen
Binlerce yıldır devam eden öğrenme, işlemden geçirme, soyut kavramlar oluşturma, bu kavramları kullanarak başka soyut düşünceler üretme, öğrendiklerimizi sonraki kuşaklara aktarma sürecinin sonunda edindiğimiz "akıl" ve bu aklın vaaz ettiği "kader" ya da "tevekkül" gibi hasletlerin hayvanlarda olmadığı ne malum? Dilin Kemiği
© 2000-2008 Derkenar.com ~ Tüm hakları saklıdır. Sitedeki yazılar iznimiz olmadan çoğaltılamaz, başka yayın organlarında ve internet sitelerinde kullanılamaz.