Patronsuz Medya

2014 yılına dair siyasi ve ekonomik çarpıcı altı gerçek!

Türkiye'nin imaj değil, içerik sorunu vardır.

Yüzleşilmesi ve dert edinilmesi gereken sorun zarf değil, mazruftur.

IMF tahminine göre 2019 yılında dünyanın en büyük ilk 10 ekonomisi sıralamasında bir değişme olmayacak. AKP iktidarının hayali 2023 hedeflerine ulaşmak mümkün değil.

Bu nedenle Türkiye, kurumsal kalitesini artırmak, yolsuzluktan arınmak, yargı bağımsızlığını sağlamak, kuvvetler ayrılığını tesis etmek, özgürlükçü ve tahammüllü bir demokrasi kültürü geliştirmek, Kürt sorununu çözmek, dış politikada ülke çıkarlarına uygun bir rotaya dönmek, hızlanma arefesinde olan kaliteli beşeri sermaye kaçışını önleyici söylem ve eylemlerle büyümek ve işsizlik sorununa çare üretmek zorundadır.

Vedat Özdan (T24) 20 Aralık 2014

Cambaza bakanlar, iktidar magandaları ve diğerleri: Açtırmayın kutuyu, söyletmeyin kötüyü!

Gazeteci Ahmet Şık'ın, 'Dokunan yanar' diye özetlediği, Cemaat'e ilişkin eleştirel tavır takınanların hapsi boylaması meselesi çok konuşuldu. Ergenekon davalarında, hak ve hukuk ihlallerini yapanların Cemaat mensupları olduğu da çokça tartışıldı. Sonra mevcut iktidar bu bahaneyi, pek çok konuda sorumluluktan kurtulmak için kullandı, hâlâ kullanıyor. Hrant Dink davası bile dönüp dolaşıp Cemaat parantezine alınmaya çalışılıyor. KCK operasyonları da öyle…

Siyasi sorumlu iktidardır.

Bunlara karşı diyoruz ki demokratik ülkelerde, siyasi sorumlu iktidardır, bu iktidarın kimlerle işbirliği yaptığı, kimlere alan açtığı yine onun sorumluluğundadır.

Nuray Mert (Diken) 19 Aralık 2014

Utanmazlar

Cumhurbaşkanı taraf olmayan bertaraf olur diyor. Tarafımız bellidir. İşleyen insan haklarına dayalı bir hukuk devleti.

Bugün bir müsamere yaşanıyor. İktidar, cemaatin burnunu sürtmeye kararlı. Elbette, iktidarın bu müsameresini ifşa etmeli.

Bir gün iktidarın da cemaatin de yargılanacağını ise unutmamalı.

Bu iki utanmazın kirli güreşinde dahi insan haklarına dayanan hukuk devletini bütün imkânsızlıklara rağmen savunmalı.

Vakti geldiğinde bu debelenen pehlivanların adil yargılanmasını isteriz.

İki odağın da dümen suyuna girmeyen bir alternatif çıkacaktır. Bu ne kadar gecikirse zararın telafisi o kadar güç olacak.

Özgür Mumcu (Cumhuriyet) 17 Aralık 2014

Yarım ağızla konuşmayalım

Dünün muktediri Cemaat bir anda Kürd'ün, Alevi'nin, Ermeni'nin, devrimcinin yanına yollandı.

MGK kararlarının, kırmızı kitapların yeni vatan haini ilan edildi.

Geçmiş olsun, hoşgeldiniz. Buralara düşene bir de üstüne tekme atmak âdetten değildir.

Okuduğunuz gazetelerinizi terörle mücadele basıyorsa, gazetecileriniz tutsak ediliyorsa, gençleriniz fişleniyor, sivil toplum örgütlerinize baskı yapılıyorsa, eğitim kurumlarınız kapatılıyor önderlerinize alenen küfrediliyorsa bu bize tanıdıktır.

Bütün bu hâller karşısında yanınızdayız elbet.

Bu hayatı devlet dersinde öğretiyorlar bizlere.

Hayko Bağdat (Taraf) 17 Aralık 2014

Yandaş medya olma hakkı

Kamu kurumlarının reklam pastasının, padişah ulûfesi gibi 'keyfi' dağıtımından yararlanıp, karşılığında o payı ihsan edenlerin her yanlışını savunmak açık paydaşlıktır. Kamu bankaları ile şeffaf olmayan kredi ilişkilerine girmek açık paydaşlıktır. Bir de, 'örtülü paydaşlık' vardır. Her hangi bir 'gazetecinin', hükümetin etkisindeki gazetelerde yüksek ücretlerle köşe yazarı yapılması, hükümet baskısı altındaki ana akım medyanın canlı yayınlarına ücretli davet edilme önceliği, yüksek ücretlerle televizyon programları yaptırılması, çok yüksek maaşlarla danışmanlıklar ve yönetim kurulu üyelikleri olanağı, belediyelerin devlet kurumlarının 'ihsanların'dan yararlanma gibi sayısız, dolaylı 'ödüllendirmeyle', yaşam standardının keskin şekilde yükselmesi ve bununla doğru orantılı şekilde o iktidarın 'ölümüne' savunuculuğunu yapmak da 'fikri yandaşlık'tan çok 'paydaşlık'la izah edilebilir bir durumdur. Kamu pastasının bir nevi 'yağmasından' pay alınmaktadır.

Cemal Tunçdemir (T24) 16 Aralık 2014

Erdoğan'ın Önlenebilir Tırmanışı

Bundan sonra ne olacağını, 14 Aralık mağdurları herkesten iyi biliyor:

Olmadık belgeler çıkacak bürolarından; Yok artık dedirten suçlamalarla yüzleşecekler; hâkimlerin, savcıların talimatla hareket ettiğinden, bu haksızlıkla medyanın ilgilenmediğinden yakınacaklar.

Ve tıpkı bir dönemin mağrur komutanları gibi, onlar da -belki esaslı bir özeleştiri yapıp- adalet arayışı, hukuk savaşı için aileleriyle sokağa çıkıp baskıya direnecekler.

Adalet cephesi genişledikçe, zulüm cephesi gerileyecek.

Zalim, hırsızlığını örtbas edemeden devrilecek.

Yargılanırken Adalet diye yalvarma sırası ona gelecek.

Biz mi?

Adil yargılanmazsa, yine adaletin safında olacağız.

Can Dündar (Cumhuriyet) 16 Aralık 2014

Yeni Türkiye İnşa Edilirken Esnaf

Birkaç yıl önce Almanya'da bir politikacı, sokakların özelleştirilerek üzerlerinde yer alan işletmelere satılmasını önermişti. Böylece, özel mülkiyete devredilmiş sokakların sahibi işletmeler kendi mülkleri üzerindeki protesto gösterilerini, sokak hareketlerini engelleme hakkına da sahip olacaklardı.

Burjuva gericiliği, krizin bir aşamasında, evrensel hukuk normlarına uygun davranarak değil de, kaba mülkiyet hakkına sığınarak baskı mekanizmalarını harekete geçirir.

Krizin ileri aşamalarında ve Türkiye gibi ülkelerdeyse, en gerici yasanın da yeri olmaz. Orman kanunlarına dayalı faşist inşaların tekçi saltanatlarında güç ve şiddetin egemenliği yasa-hukuk tanımaz, kestirmeden tek bir kişi, örgüt ya da grup hem hakim, hem savcı, hem polis, hem gardiyan, hem cellat olarak atanır. Her atanmış tetikçi, paralel yapılar halinde kendi hükmünü icra eder, hizmetine koşulduğu sermayenin faşizmini sadece kapitalist işbölümü yasalarına göre uygular.

Yeni Türkiye, şimdi inşa sürecinin bu yeni aşamasında, Anadolu muhafazakarlığının temel öğelerinden olan, evrensel ve kendine özgü özelliklerle sentezlenmiş Gericilik gerçekliğini, düzeninin bir vurucu güç unsuruna dönüştürmek; yaygın-paralel-sivil tetikçi örgütlenmenin tabanı yapmak; sokakların efendisi olarak hayatın efendisi sermayenin hizmetinde yapılandırmak; terör ağası rolünde yetkilendirmek peşinde.

Haluk Gerger (Bianet) 13 Aralık 2014

'Türkiye rönesans geçiriyor'muş… Alev Alatlı yanıtını almalı!

İlahi Alev Hanım, oturup ödülünüzün keyfini çıkarın. Düşünce ve ifade özgürlüğü mağduru bunca insanın yaşadığı ülkede mahcup olmak yerine bir de işi ilerletip bu iktidarın mağdur ettiklerine sataşmak neyin nesi?

Biliyoruz, siz devleti çok seviyorsunuz, heyheyli devlet fikri de çok hoşunuza gidiyor olabilir, ama öylesi bir devlet ve siyaset anlayışının zulmüne uğrayan bunca insan varken hiç olmazsa ortalara dökülüp daha fazla asap bozmayın.

Nuray Mert (Diken) 13 Aralık 2014

'Nefes alamıyorum': Başkaldırının farkında mısınız?

İçinde bulunduğumuz dönemde de, Keynezyan ekonomi ve benzeri can simitlerini isteyen çok arasa bulur. Ancak kendilerini sistematik bir tehdit altında görmeyen egemenlerin, böyle bir arayışı yok. Sokak aynı şekilde bunaltmıyor çünkü. Yani egemenler hâlâ nefes alabiliyor. Önümüzdeki yıllarda eşitsizliğe, çevre felaketlerine, iş kazalarına, polis şiddetine, etnik-ırksal-mezhepsel ayrımcılığa karşı yığınla ayaklanma yaşanması çok muhtemel. Fakat 1940'ların aksine egemenler, bunların aktörleriyle uzlaşmak yerine, toptan bir baskı ve ideolojik terör ortamı kurmayı tercih edebilir bu sefer. Ve dolayısıyla 20. Yüzyıl'ın ortasında (hem tarihi, hem coğrafi) bir parantez olarak yaşanan totaliter 1930'lar, 21. Yüzyıl'ın hakim paradigması haline gelebilir. Bu farkın birden çok sebebi var elbette ama, en önemlisi şimdiki başkaldırıların anarşizan doğası. Kendilerini (çoğunlukla) ideolojisiz ve lidersiz olarak tanıtan günümüz ayaklanmaları, yönetenleri siyasi değil kriminal çözümlere itiyor. Yönetenlerin de bu yüzden çok üzgün olduğunu söyleyemeyiz.

Cihan Tuğal (T24) 13 Aralık 2014

Çekin ellerinizi gazetecilerin üzerinden!

Evet; bu ülkede yolsuzluk değil darbe girişimi olduğuna ve darbe heveslilerinin bakanların koluna gizlice saatler taktığına, yatak odalarına para sayma makineleri koyduğuna, ayakkabı kutularına dolar doldurduğuna inanmamız beklenirken planlanan medya operasyonuna karşı ne yapacağız?

Hangi görüşte olursa olsun, Türkiye'de gazeteciler, demokrasi düşmanlarının kılığına girerek, bir kez daha demokrasi düşmanlarının en büyük zaferi olacak mı?

Bizim cevabımız, hayır.

Kimsenin hukukunu savunmak için sicil sorgulaması yapıp görüşlerini paylaşmamız gerekmiyor.

Kan davası peşinde hukuk devleti tehcirlerine, özgürlük soykırımlarına hayır.

İnsanları korkutmaya çalışarak kendi korkularını sakladıklarını sananlardan korkmuyoruz.

Çekin ellerinizi gazetecilerin üzerinden. Daha düne kadar el ele tutuştuklarınızdan da, hiçbir zaman el uzatmadıklarınızdan da.

Doğan Akın (T24) 12 Aralık 2014

Nazilerin Atatürk tahayyülü

Almanya'da Birinci Dünya Savaşı sonrası Türkiye'nin İstiklal Savaşı'na neredeyse saplantı derecesinde bir odaklanma söz konusuydu. Başından itibaren sağcı ve aşırı sağcı Almanlar, Versay Anlaşması'na yönelik rahatsızlıklarını ve öfkelerini, Türkiye'nin Sevr Anlaşması'nı reddetmesiyle kıyasladılar. Atatürk'ün Britanya, Fransa ve Yunanistan'a karşı verdiği savaşı gerçeğe dönüşen milliyetçi bir rüya ve Berlin'deki zayıf ve boyun eğmiş hükümetlerinin takip etmesini istedikleri bir örnek olarak gördüler. Türkiye, milliyetçi Alman basınında pek çok kez, aşağılayıcı anlaşmaların reddedilip değiştirilebileceğini gösteren bir rol model olarak sunuldu. Atatürk'e askeri cesaretinden, Türklere ise anavatanlarına duydukları sevgiden dolayı hayranlık besliyorlardı. Naziler 1919-23 yılları arasındaki Türkiye'ye böyle bir pencereden bakıldığı bir ortamda yeni yeni palazlanıyorlardı; bu bakışa, halkının milli iradesini yorumlayabilecek güçlü lidere duydukları kendilerine has saygıyı da eklediler.

Kitabın en çok yankı getirebilecek kısmı, haliyle Hitler'in Atatürk methiyeleri. Nazi lideri 1933'te iktidara geldikten sonra Türkiye cumhurbaşkanını, nasyonal sosyalist partiyi kurmaya çalıştığı 1920'lerin karanlık günlerinde parlayan bir yıldız olarak niteliyordu. 1938'de Hitler, Nazilerin Atatürk'e dair tahayyülünü şöyle özetlemişti: Atatürk, bir ülkenin yitirdiği kaynakları seferber etmenin ve yenilemenin mümkün olduğunu gösteren ilk liderdi. Bu bakımdan Atatürk bir öğretmendi; Mussolini onun ilk öğrencisidir, ben de ikincisi…

Joost Lagendijk (Zaman) 10 Aralık 2014

İki tane aklıselim baayan, heyecan yaparak kapıdan giriş yaptılar…

Birileri Osmanlıca peşinde koşarken dilimiz elden gidiyor, bozuluyor, yoksullaşıyor, kimliksizleşiyor, kuralsızlaşıp kaosa yuvarlanıyor da ondan. Oysa toplumların ve kişilerin kendilerini sözlü-yazılı ifade biçimleri ve olanakları düşünme yetileriyle, kimlik gelişmeleriyle, kültürel zenginleşmeleriyle iç içedir. Dil fakirleşirse, bozulursa, lumpenleşirse, duyguları ifade eden sözcükler, fiiller bilgisayar dilinin mekanikliğine kurban edilirse kişinin de toplumun da düşüncesi daralır, fikir dünyası, sanatı, edebiyatı geriler, sıradanlaşır.

Eğitim Şura'sı vesilesiyle eğitimi tartıştığımız şu günlerde benim de bir önerim var: Kürtçe Türkiye'nin bütün okullarında 4. Sınıftan itibaren zorunlu ders olmalıdır. Gerekçem, dedelerin mezar taşlarını okuyamamak türünden değil. Bu ülkede nüfusun ortalama yüzde 25'i Kürtse ve Kürtlerle Türkler iç içe yaşıyorlarsa, böyle devam etmesini istiyorsak, Türklerin Kürtçe Kürtlerin Türkçe öğrenmeleri elzemdir.

Oya Baydar (T24) 7 Aralık 2014

'Üst akıl'ı bilmem ama bu akılla sonumuz felaket: Ya faşizm ya çözülüş

Malum, hayat, dolayısıyla hayatın tüm alanları ve tabii siyaset karmaşıktır; insan bu karmaşıklığa anlam vermek için akıl yürütmek adına çabalar durur. Daha doğrusu, çabalasa iyi olur. Yoksa akıl, kolaycılığa sığınıp sığlaşır. 'Üst akıl' gibi kavramların önünü açan, toptancı, komplocu, propagandist zihniyet böylesi bir kolaycılığın ürünüdür.

İşin başka bir boyutu da var. İnsan kendini sorgulamak ve sorumluluk yüklenmekte kolaycılığa kaçmaya temayüllüdür. Komplocu, sığ, propagandist düşünme biçimleri aynı zamanda bu türden bir kolaycılığın ürünüdür.

Dünyayı 'gizil' mekanizmaların idare ettiği fikri, her şeyi bu gizil güce bağlayarak kolayca izah etmenize yardım ettiği gibi, sizi kendinizi sorgulamaktan ve sorumluluk yüklenmekten kurtarır. 'Ne lüzüm var acaba yanlış bir şeyler mi yapıyoruz diye canımızı sıkmaya' der, bizden başka herkesi, Berkin Elvan adlı çocuktan, 'dünyayı yöneten üst akıl'a kadar herkesi ve her şeyi mesul tutarız olur biter. Olan biten budur.

Nuray Mert (Diken) 1 Aralık 2014

Uzayda hayat var!

Dünyamız kendi etrafındaki turunu 1 günde tamamlıyor. Bu yazıyı okuyacağınız, bir politikacıya kızacağınız, sıcak bir çay veya kahveye sevineceğiniz günde. Dünyamız Güneş'imizin etrafındaki bir turunu 1 yılda tamamlıyor. Okulda bir üst sınıfa geçeceğimiz, takımımızın şampiyon olacağı, doğum gününüzü kutlayacağınız bir 1 yılda. Güneş'imiz ise, Samanyolu Galaksimizin merkezi etrafındaki bir turunu 225 milyon ile 250 milyon arasında bir sürede tamamlıyor. Bu süreyi biz 'insanlar' bilmiyoruz. Çünkü ite kaka geçmişimizi en fazla birkaç milyon yıl geriye götürebiliyoruz. Aslında dinozorlar 150 milyon yıl kadar bu gezegende yaşamayı başardılar(gelişmiş bir beyne sahip olmamanın avantajı belki de). 150 milyon yıllık ömür, 1 galaktik(veya kozmik) yıl için yeterli bir süre değil ama esaslı bir göktaşının Dünyamıza çarpmasına tanık olmaya yetecek bir süre. Samanyolu çok büyük ama o da Evren'de bir nokta. Evrenin bildiğimiz kadarında, Samanyolu galaksisi gibi yüz milyarlarca galaksi var.

Cemal Tunçdemir (T24) 30 Kasım 2014

Mülteciler ve ablam

Tıkıldıkları mülteci kümeslerine dayanamayıp şehirlere dağılıp; ev, iş ve ekmek arayan insanların çaresizliğini anlamadığımız gibi suistimal de ettik. Haftalığı 20 liraya it gibi çalıştırıp parasını dahi vermeyip dilenmeye mahkum ettik ama dilendikleri için daha çok nefret ettik. Dilenmeyip kendi işini kuranların dükkanlarını taşladık. Orospularımız bile vizitesi 20 lira olan Suriyeli fahişelere piyasayı aşağıya çekiyorlar diye saldırdı. El kadar kız çocuklarını Türk erkeklerine eş, Türk kadınlarına kuma olarak vermek zorunda kaldılar. Bu çaresizliği basınımız Suriyeli kadınların yuva yıkıcı aşüfteliği olarak üç noktalı imalarla yazdı. Ev vermedik, iş vermedik, aş vermedik düştükleri çaresizlikten suça yöneldiler ve lafı yapıştırdık GÖRDÜN MÜ BAK BİZ HAKLI ÇIKTIK.

Siminya 29 Kasım 2014

Kader kredisiyle dindar sarhoşluğu

Bütün olumsuzluklara rağmen kaderin açtığı kredinin tüketilmesi gerekiyordu. Neyin kredisiydi bu? Türkiye toplumunun müterakim mağduriyetinin sona ermesi, toplumun devleti ele geçirmesi için kader nezdinde birikmiş bir borç vardı. Kemalist geçmişin yolaçtığı mağduriyetten dolayı dindarlar kaderden kapsamlı bir jest görecekti. Dindarlar ve özellikle İslamcılar esaslı bir iktidar ziyafetine buyur edildiler. Toplumun hakettiği bu ziyafet sofrasına toplum adına elit olmaya namzet bir siyasi kadro oturdu. Erol Taş'a taş çıkartacak bir kabalıkla ve adab-ı muaşeret tanımaz bir üslupla nakde çevrildi bu kredi. Nice beş para etmeyen kişi ve kişilikler, kapılar açılınca içeri hücum etti. Kaht-i ricalden dolayı adam yerine konmuş nice kifayetsiz muhteris eşhas önlerine çıkan yerlere kondu. Halka verilen bir özgürleşme ve zenginleşme hediyesi, onu halk adına teslim alan miskin postacıların ve riyakâr arsızların emaneti iğdiş etmeleri ile murdar edildi.

Mücahit Bilici (Taraf) 29 Kasım 2014

AKP'yi kim iktidar yaptı?

Sadece Kemalistler mi hatalıydı? Merkez sağın muazzam bir yolsuzluk çamuruna batmış olması ve ciddi bir ideolojik kriz içerisine yuvarlanması da AKP iktidarının gelişinde ve devamında etkili oldu. MHP'lilerin Kürt meselesi konusundaki katı tutumları da çok sayıda Kürt seçmeninin AKP'ye yönelmelerini hızlandırdı.

Liberallerin AKP'ye katkısı olmadı mı? Oldu elbette. Liberaller ve Gülen Cemaati'nin aydınları, AKP'yi Batılıların anlayacağı bir dile tercüme ettiler. AKP'yi ılımlı Müslüman bir parti olarak sundukları gibi, yine Batılı siyaset çevrelerinin anlayabilecekleri bir demokratikleşme söylemi içerisinden meşrulaştırdılar.

Liberaller bunu yaparken, sadece çıkar beklentisiyle mi hareket ettiler? Belki bazıları öyle yaptı ama çoğunluk, 90'ların karanlığından çıkabilme umuduna sarılmak istedi. O zamanlar, demokratikleşme konusunda küresel bir iyimserlik de mevcuttu. Liberaller de solcular gibi, tarihin olumluya doğru ilerlediğine dair aldıkları eğitimi kolayca gözardı edemiyorlar.

Yüksel Taşkın (Taraf) 29 Kasım 2014

IŞİD'in asıl tehdidi

Eğer ki, belki de onlarca yıl sürecek bir savaş ortamından bahsediyorsak, çatışmaların odağındaki IŞİD, ordusu olan bir terör örgütü olarak nasıl bir tehdit oluşturuyor peki?

Bu sorunun asıl yanıtı bence Teksas Austin Üniversitesi'nden Profesör Gregory Gause'un dikkat çektiği noktada gizli; nasıl olup da, bu bölgedeki devlet yapıları uçtu gitti? Tamam, Irak ve Suriye, farklı farklı sebeplerle keşmekeş içinde; ama ya, kurumlar nerede? Ortada, devlet namına kalan hiçbir şey yok; adeta üfleyince resmî ne varsa uçup gidiyor.

İşin özünde, Suriye ve Irak'ın güçlü adamları, kendileri devlet olmaya çalıştı. Türkiye'de de benzer bir yönelim var. Devlet ve tek lider ve tek parti birleşiyor, tek ve aynı hâle geliyor. Tabii kurumlar da, giderek zayıflıyor. Giderek Suriye ve Iraklaşan, zafiyet içinde kurumlara sahip bir devlet yapısı olan Türkiye'yi günü gelince, üfleyip savuran çıkar elbette.

Sezin Öney (Taraf) 29 Kasım 2014

Aydın kötücüllüğümüzün kaynağı

Ötekilerden, çoğunluk aydınlardan söz etmek istiyorum: Aydın sıfatını yüklenmiş, öyle sunulan, öyle sayılan, kendilerini belli siyasal-ideolojik çevrelerle, mihraklarla özdeşleştirmiş olanlardan… Bunlar daha popüler, daha görünürlerdir, toplumca tanınır, bilinirler. Tahsil-terbiye görmüş, okumuş, dünyayı tanımışlardır; yazarlar, çizerler, konuşurlar. Diğer kümedeki entelektüellerden ayrıldıkları nokta: Mensup oldukları kesimin, parçası oldukları mahallenin veya siyasal- ideolojik merkezin çizgisini, doğrularını, ezberlerini sorgulama, eleştirme, değiştirme yeteneğinden uzak oluşlarıdır. Uzaktırlar, çünkü böyle bir sorgulama derin ve sürekli derinleştirilen bir birikim, farklı görüşleri bilmekle yetinmeyip anlamaya çalışma, çifte standartlardan kurtulma, bağımsız bir kafa, bitmeyen bir hakikat arayışı, gereğinde yalnızlaşmayı göze alacak medenî cesaret gerektirir. Gerçek aydın yaşama, insana, evrensel değerlere, demokratik özgürlüklere, adalete ihanet etmemek için kendi siyasal-ideolojik mahallesine başkaldırmayı göze alabilendir, gerektiğinde toplumun algılarıyla birlikte kendini de değiştirebilendir.

Oya Baydar (T24) 26 Kasım 2014

Selâmün Kavlen

Necdet Şen - 2 Kasım 2010

Açık sözlülük, kendine karşı iyidir de, başkalarına yöneldiğinde yıkıcı olabilir. Bazen insanların ortalık yerde söylenmesini hazmedemeyecekleri ama sapına kadar gerçek ve sapına kadar yeri gelmiş şeylere susman gerekebilir.

Hey ahbap! Bu kasabada öteki'leri sevmeyiz biz!

Ali Türkan - 4 Mayıs 2004

Yaşlanıyorum. On yedi yaşında aldığım dünyadaki her deyyusu pataklama kararı, gitgide daha imkânsız görünüyor gözüme.

Ne lisesi bu?

Remzi Öztürk - 18 Ocak 2002

Ben şöyle düşünüyorum içimden (adını doğru dürüst yazmaktan aciz bir ilim irfan müessesi olarak dilbilgisi adına öğrencilerinize ne öğretebilirsiniz ki.)

Çıkarın kâğıtları, yazılı yapıcam!

Büdütör - 8 Kasım 2013

Derkenar için geçerli ve doğru olan, gözümüzü ve kulağımızı tırmalamayan, okumayı ve anlamayı zorlaştırmayan yazılış ve söyleyiştir. Bu bağlamda, bizim açımızdan şapka da, serpuş da, namaz takkesi de aynı kapıya çıkar.

Geride kalan Eylül'ün tatsız tortuları

Necdet Şen - 10 Aralık 1997

Pokara'daki bu otel odasından yağmurla sırılsıklam bahçede gölcükler oluşturan suyu, bağırsak gurultusunu andıran göksel sesleri izlerken, şu anda Feneryolu'nda Moda'da Bostancı'da olsam ne fark ederdi diye düşündüm.

Pano

2014 yılına dair siyasi ve ekonomik çarpıcı altı gerçek!

Vedat Özdan (T24) 20 Aralık 2014

Türkiye'nin imaj değil, içerik sorunu vardır.

Son Yorumlar

Hiddettin Efendi → Bu nasıl haber dili?
Agnostik Necdettin Efendi → Agnostik Necdettin Efendi Camii
Hain Domdom → Ben gene de iyimserim;)
Necdet Horoz → Ben gene de iyimserim;)
Bilge Bozkurt → Ben gene de iyimserim;)
Elçin Balkuv → Düşmanlığın kime?
Melih Özel → Şimdiki Aklım Olsa
Ahmet Faruk Yağcı → Şimdiki Aklım Olsa
Elçin Balkuv → Ah şu kahrolasıca erkekler!
Nebula → Bu nasıl haber dili?
Hain Domdom → Yazarsız evler
Yakup Kamer → Tommiks
Levent Bozkurt → Biriktirme, at gitsin, hayatına yazık!
Mustafa Everdi → Yazarsız evler
Durmuş Düşünür → Yazarsız evler
Ebru Lee → ABD Sineması ve Kültür Emperyalizmi
Silly Billy → ABD Sineması ve Kültür Emperyalizmi
Zgr Tkn → Sahilde bir mitomanzede
Mehmet Akar → Kalp krizi ve ilk yardım
Mehmet Akar → Kalp krizi ve ilk yardım
Yalçın Şahin → Alevîler düşman mı?
Melih Özel → Fikret Kızılok
Ernesto → Alevîler düşman mı?
Ermesi → Alevîler düşman mı?
Zgr Tkn → Memursun dediler vermediler
Levent Bozkurt → Memursun dediler vermediler
Beyinge Rekmeyen → Memursun dediler vermediler
Levent Bozkurt → Memursun dediler vermediler
Silly Billy → Devrimci Kemal, o binaları yıkabilir misin?
Macit Cünüoğlu → Memursun dediler vermediler
Zeynep Bozboğa → Memursun dediler vermediler
Beyinge Rekmeyen → Memursun dediler vermediler
Zgr Tkn → Memursun dediler vermediler
Levent Bozkurt → Memursun dediler vermediler
Nurdan Kılıç → Savaş Kör, yargı kör, vicdan kör
Melih Özel → Yoga artık!
Silly Billy → Değersizlik Duygusu
Öyle Biri → Değersizlik Duygusu
Mustafa Everdi → Bizim evin türküleri
Levent Bozkurt → İnsan adayı çocuklara kıyağımdır
Cengiz Taskin → Kipris Türkçesi'dir!
Melih Özel → Bizim evin türküleri
Siyasi Görüşsüzlük. → Zarife Hanım'ın orta parmağı
Kerata Kid → Nefret Duygusu!
Levent Bozkurt → Nefret Duygusu!
Buket Özdemir → Bir Ankara güzellemesi
Shamrock → Değersizlik Duygusu
Buket Özdemir → Sessizliğin sesi
Melih Özel → Bu nasıl haber dili?
Lumpentellektuel → Agnostik Necdettin Efendi Camii
Nebula → Bu nasıl haber dili?
Burcu Tepe → Gelecekbilim Kongresi
Burak Ç. → Kasalar, çek defterleri ve vatan
Gökhan Akçiçek → Unutma Beni çiçekleri
Levent Bozkurt → İstanbul babanızın malı mı?
Gökhan Akçiçek → Totem ve Tabu
Ahmet D → Kapısız odalarda üç kişilik vals
Can Gökgöz → Değersizlik Duygusu

Derkenar'da     Google'da  

72