Alkol ve Demokrasi

Necdet Şen - Star, 29 Ağustos 2008

---

AK Partili bazı belediyeler kendi yetki alanlarındaki bazı lokantalarda içki satma yasağı uyguluyorlar.

Bizim Çağdaş'lar da haliyle çok bozuluyorlar buna.

"Şeriat provası" olarak algılıyorlar.

Hatırlardadır, kıymetli bir fikir adamımız Üsküdar Belediyesi'nin koyduğu içki yasağını Salacak'ta şarap yudumlayarak delmiş, Türkiye'ye çağ atlatmıştı.

Şimdi de onun türdeşleri Şeriat vaporu Moda iskelesine yanaşamasın diye eylemdeler.

Dayan bre yiğidim! Yobazlığa geçit verme. Haydi şerefe!

Annem bunun gibilere "zıkkım içesiceler" der ya, ben biraz farklı düşünüyorum.

Bence Demokrasi, rakı sofrası demektir. Bakınız, Ulu Önder.

Hem olacak iş mi canım yirmibirinci yüzyılda Moda burnundan Kalamışa doğru kadeh kaldıramamak? Ayol İran mı burası?

Bir ay kadar önce bu tarz insanları anlatan bir yazı yazmıştım "Köktendinci Bir Cemaat " başlığı altında. O geldi şimdi yine aklıma.

Mavi gözlü sarışın bir puta tapınan ve gülünç ibadet şekilleri olan sapkın bir cemaatten söz etmiştim ya hani.

Okumamış olanlara ne demek istediğimi anlatabilmek için minik bir ipucu daha vereyim.

Bu cemaat için demokrasi, canının istediği yerde rakısını içebilmek, eğildiğinde göbeğine kadar teşhir eden askılı bluzlarla köprüden balık tutabilmek, yoksulları ve muhafazakârları hakir görmek, kendi çöplüğünde ayak takımını istememek ve itip kakabilmek ayrıcalığıdır.

Başı bağlı ve takunyalı karakoncolosların çamurlu ayaklarıyla Beyoğlu, Moda, Teşvikiye gibi çağdaş semtlerimizin kaldırımlarını kirletmesine kalbi dayanmaz doğal olarak. Oralar onun babasından kalma tapulu malıdır.

Haşemalılarla aynı plajları paylaşmak, kapıcısının oy verdiği bıyıklı adamlar tarafından yönetilmek bu kibar cemaatin tahammül sınırlarını aşar.

Bunun için tankları asfaltta yürütmek falan gerekiyorsa, demokrasi adına katlanılabilir (hatta tercih edilebilir) bir durumdur şekerim. Neyse ki aslan gibi generallerimiz var bizim.

Bir adam tanımıştım vaktiyle, kızlar sokakta mısır yiyerek yürüyor diye kendini eve kapatmıştı, beş yıldır sokağa çıkmıyordu.

"Aah, bozuldu güzelim Nişantaş" diyordu bîçare.

İçim kan ağlamıştı.

Keşke şu bidon kafalıların hepsini Afganistan'a ihraç etsek de onların yerine Fransa'dan seçerek vatandaş ithal edebilsek diyorum.

Şöyle Delon'lar, Belmondo'lar, Trintignant'lar falan.

İstiklâl Street'te, Bağdat Avenue'de falan onlar turlasalar.

Oooh mon dieu, hayali bile güzel!

A ta santé ma chérie! İçelim çağdaşlaşalım!

* * *

Ölmeden önce yapılacak 1 şey

Durulmak. Sakinleşmek. ile mutluluğu birbirine karıştırmamak. Ne buldum delisi gibi dünyadaki tüketim nesnelerine saldırmaktan vazgeçmek. Yani kanaat ve dinginlik.

Benim reçetem budur.

Bu reçetenin en iyi tarafı, beklenmedik bir ev kazasıyla kuyruğu titrettiğinde hakkında "anca yarısını gerçekleştirebildi" türünden iğneleyici yorumların yapılamamasıdır.

Dene ve gör. Memnun kalabilirsin.

 

 

Bu konuda görüşlerinizi alalım

Ad Soyad
E Posta (görünmeyecek)             Web siteniz varsa...

Web sitesi

« (rakamı kutuya yazınız)

Yorumunuzu yazım kurallarına dikkat ederek yazdığınızdan ve
incitici ifadeler içermediğinden eminseniz gönderebilirsiniz.

 

 

Bu yazı eşe dosta tavsiye edilir

 

Necdet Şen

• 2000
• 2001
• 2002
• 2003
• 2004
• 2005
• 2006
• 2007
• 2008
• 2009
• Star

 

• Anasayfa
• Manifesto
• Sık Sorulan Sorular
• Yazar Formu
• XHTML
• CSS
• Lisans
• Ürün Sanat
• Necdet Şen

Kaynana şekerleri ve Bruce Lee

Ali Türkan

Tıpkı o filmlerdeki gibi, ölenlerin "kötü" adamlar olduğuna inandırıldığımız zaman, bizim için sorun kalmıyor. Bu da altıncı kaynana şekerinden daha zor bir denklem haline geldi benim için. Üstelik bir şeyler de fena değişti. Tek başına sekiz kişiye dalanlara hayranlık duyulmuyor artık. Bütün dünyanın bir araya gelip bir ülkeye dalması alkışlanıyor, olağan karşılanıyor. Delikanlılık öldü harbiden. Devam »

Kedi ve Çizgi Roman

Necdet Şen

Ertesi gün gazeteye bakarsın, renkler kaymış, mürekkep bulaşmış, çizgi romanının en güzel yeri sayfanın kat yerine denk gelmiştir. Daha da acısı, orijinalini geri aldığında görürsün ki üstüne tükenmez kalemle ve kaba saba harflerle ölçü falan yazılmıştır. Geri alabilirsen tabii. Devam »

Düşünce Soykırımı ya da Susturma Kültürü

Mehmet Atılgan Aslan

Ne zaman yüreğimizdeki faşistin sesini susturup başkalarının da en az kendimizinki kadar konuşmaya ve düşünmeye hakkı olduğuna inanacağız, işte o zaman egemen burjuva -asker demokrasisinin değil, gerçek sosyal demokrasinin bize tanıdığı hakkı ellerimize almış olacağız... Devam »

Bizim Ali'ye mektup

Necdet Şen

Peki, öyle olsun Ali. Işıltının çok azıyla bile mıhladın ya şunca insanı bilgisayar karşısına, vallahi sana aşk olsun! Metreslere ve yeğenlere ardına kadar açık olan yayınevleri ve gazete dergi sayfaları sana hiç açılmadı ya, bu ülkenin yekpare yayıncısına da yuh olsun! Devam »

Uzat kanadını zaman kuşu

Ali Sedat Çetinkoz

Bizim bayramlarımız, daha çok hüzünle harmanlanmış bir sevinçtir; daha vicdani, daha merhametli. Zevk almayı alkol, eğlence ve verilen hediyeden çok; yüreğimizi paylaşmada ve hal hatır sormada bulmaya çalışırız. Devam »