Web Gezgini
... Nasıl oluyor da A.B.D. bu dehşet verici geçmişinden sıyrıldı, ve böyle güzel kokarak günümüze dek geldi? Sahiplenmeden, tazmin etmeden, siyah ve yerli Amerikalılardan özür dilemeden, ve kesin olarak yöntemlerini değiştirmeden (şu anda zalimliklerini ihraç ediyor). Tüm diğer ülkelerde olduğu gibi A.B.D. tarihini yeniden yazıyor. Fakat A.B.D.'yi diğer ülkelerden ayıran ve diğer ırkların önüne geçiren şey, dünyadaki en güçlü, en başarılı reklam firmasını hizmetine almış olmasıdır: Hollywood.
... A.B.D. ancak Japonya Pearl Harbor'ı bombaladığında savaşa girdi. Kendisinin en barbar davranışı içinde boğuldu, aslında tüm dünyanın şimdiye kadar şahit olduğu en barbarca hareketti bu: Hiroşima ve Nagazaki'deki sivil halkları bombalamak. Savaş neredeyse bitmişti. Ölen binlerce Japon ya da gelecek kuşaklara da geçecek kanser sonucunda sakatlanan sayısız öteki insan dünya barışı için bir tehlike oluşturmuyordu. Onlar sivildi.
... Ölü kuşlar, yanmış hayvanlar, karaya vuran balıklar, yok olan böcekler, zehirlenen su kaynakları, yok olan bitkiler hiç bir zaman savaş "zararı" olarak sayılmaz. İnsan ırkının bu gezegeni paylaştığı diğer canlılara karşı azametinden nadiren bahsedilir. Tüm bunlar piyasalar ve ideolojiler savaşında unutulur. Bu azamet muhtemelen insan türünün son yıkımı olacaktır.
Dünya bu kadar yıl sonra, Hollywood'un baştan çıkarıcı cazibesi ve Amerikan medyasının dayanılmaz çekiciliği sayesinde savaşı bir Amerikan hikâyesi olarak izliyor. Hindiçini, Birleşik Devletler'in şiddet fantezilerini gerçekleştirdiği, en yeni teknolojisini denediği, ideolojisini dayattığı, vicdanını gözden geçirdiği, ahlâki ikilemlerinin ıstırabını çektiği ve suçluluk duygusunun üstesinden geldiği (ya da gelmiş gibi yaptığı) bir alan, tropik bir dekor oldu. Vietnamlılar, Kamboçyalılar ve Laoslular sadece senaryonun sahne donanımıydılar. İsimsiz, suretsiz, gözleri yarılmış insan müsveddeleriydiler. Onlar sadece ölen insanlardı. Çekik gözlülerdi.
Konuk Yazılar
Ali Türkan
Böyle bir gerçek olsa, memleketimizde neler olurdu acaba? Herhalde aşağıdaki köylerde yaşayanlar, pazar yerlerinde falan, "sustu ibneler! sustu ibneler!" diye tezahürat yaparlardı dağlılar aleyhinde. Off! Sıkıldım yazmaktan. Ne anlamı var bunların? Aslında şimdi o dağlardan birinin en üst noktasına çıkıp yanık sesle türküler söylemeliyim. Nasıl olsa sesim bana yanık gelir ve kimse de "sus ulan!" diyemezdi. Devam »
Necdet Şen
O televizyona daha fazla bakmamalıymışız. İyi ama, ben bakmazsam sen bakmazsan biz bakmazsak, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa? Hem bakmayalım da, o reklamlarda kakışlanan onca şeyi kim satın alsın? Devam »
İkinci sınıf yeteneklerin oluşturduğu ittifakı tedirgin eder namuslu insanlar, dürüstlükleri ve açık sözlülükleri nedeniyle...
Hele hakiki sanatçılar, keskin sezgileri nedeniyle yalanla doğruyu daha kolay ayırt edebildikleri için, açık sözlülüklerinin bedelini ödemeye zorlanırlar gün gelir.
Arkadaşım saol... Şapkalı a yapmak ne kadar zormuş. Bulamadım bir türlü sen yazmışsın. Allah razı...
Muhammet Uyar - Masaüstü, Bakım Sihirbazı, Şapkalı Â
Henüz çok küçükken anneannem büyüyünce ne olacağımı sorduğunda pilot olacağım, dedim. Güldü...
Ramazan Korkmaz - Kaybolmayan kardeş
Atilla sonraki yıllarda ciddi bir trafik kazası geçirdi, kazada beli kırıldı. Sonrasında mucizevi...
İlker Tortop - Gençliğe Övgü
Çok güzel bir yazı... Derken; duyguların çok güzel ifade edildiği bir yazı ... Hepimiz...
Leyla Erkol Bıkmaz - 20 Kasım, Dünya Çocuk Hakları Günü
Çok işime yaradı bu site gerçekten çok güzel herkeze tavsiye ederim çok güzel olucak kesin ödevim...
Seda Taşçı - 20 Kasım, Dünya Çocuk Hakları Günü
© 2000-2008 ~ Derkenar, tasarım + programlama + uygulama olarak bir Sokak Kedisi marifetidir. Tüm hakları yasal koruma altında olup, içeriği izinsiz çoğaltılamaz, ticarî nitelikli yayınlarda ve internet sitelerinde (çok kısa tanıtımlar dışında) kullanılamaz.
