Henüz istifa etmedim

Oya - 15 Ocak 2001

"Niçin geçmiş zaman bizi kuyu gibi çekiyor? İyi biliyorum ki aradığım şey bu insanların kendisi değildir; ne de yaşadıkları devre hasret çekiyorum. Hayır muhakkak ki bu eski şeyleri kendileri için sevmiyoruz. Bizi onlara doğru çeken bıraktıkları boşluğun kendisidir. Ortada izi bulunsun veya bulunmasın, içimizdeki didişmede kaybolduğunu sandığımız bir tarafımızı onlarda arıyoruz. Çünkü bu daüssılanın kendisi başlı başına bir alemdir. Onunla geçmiş hayatın en iyi izahını yapabiliriz..."

Ahmet Hamdi TANPINAR

"Konu neydi?" diye soran sekreterler, cep telefonu, elektronik turnike ve füme camlar arasına sıkışanlardanım. Ama olsun, bugün en mutlu günüm...

Ve nerdeyse bütün günümü site adresinizi mail yoluyla duyurmakla geçirdim. Eminim giderken ne çok insanın hayatında boşluk bıraktığınızı tahmin etmiyordunuz, tahmin etseniz bile bu umursamazdınız. Yani Hızlı Gazeteci'ye böyle bir gidiş yakışırdı. Bize de sararmış gazete kesikleri ve tekrar tekrar okuduğumuz kitaplar ve biz niye burdayız serzenişleri kaldı.

Yazdıklarınızı okudum, akşamın bu saati itibariyle henüz istifa etmedim, bu suçluluk duygusuyla, geri döndüğünüze göre terketmemiş olduğunuzu, dolayısıyla gerçek bir kopuşu yaşamadığınızı düşünerek, benim istediğim kendime yolculuk değil ki, kendimden dışarı çıkmak dedim.

Hiç kendime bir gün içinde bu kadar soru sormamıştım? Sahi siz niye geldiniz? Bizim düzenimizi bozmayınız!!!

Yazıyı arkadaşlarınıza da önermek ister misiniz?

Konuyla ilgili görüş belirtmek ister misiniz?