Bu ne kurtçuğu doktor abla?

R. Cantay - 23 Temmuz 2003

Necdet abi merhaba,

eh bu psikolojik yazınızın üstüne herkes psiko anılarını anlatıyo mu size bilmem ama ben anlatcam.

Depresyona girmiş bulunduğum zaman (e psikiyatrım söyledi canım, bana göre ise hayatımın ebleh dönemlerinden biriydi sadece) okulumdaki psiyatriste utana çekile ilaçlar hakkında bi sürü şüpheylen gittim.

Hamfendinin yanında birileri daha vardı (nasıl olsa öylesine havadan sudan bahsetcem ya ona göre, yalnız kalmaya gerek duymadı) ve ben sizin bahsettiginiz teneşir koltuğa deil de bildigimiz sandalyeye oturduğumda ilk olarak "neyin var?" diye sordu.

Bi ona bi yanındakine endişe ile bakarken iki "hık-mık"dan sonra "ne bileyim neyim olduğunu, ama bişeyim var ki size geldim" dedim. Hayır sanki ben diycem ki şiddetli oksürüğüm ve ateşim var, o da iki aspirin bi şurup yazıp beni yolluycak. Gerçi fazla farketmedi, iki laklak bi antidepresanlan yolladı beni. Hafif üşütmüşüm işte!

Ve aynen dediginiz gibi, ilaçlar nedir ne deildir nasıl iş görür gibi sorularıma o anki haleti ruhiyem içinde kafamı iyce karıştıran bi hikâyecik anlatarak cevap verdi: Güya kurtcuklar varmış (tahta kurdu misali, ülkücü kurtlardan deil), iki yanda da elektrik alan taşıyan metal plakalar. Kurtcuklar bu levhalara değerse çarpılarak kızarıp ölüyolarmış. Bütün hepsi öldükten sonra da bu kurtçukların cesetcikleri yamyam misali diğer kurtcuklara yediriliyormuş ve bu yeni kurtçuklar hiç dokunmadan elektrikli levhaların arasından yürüyüp geçiyolarmış.

Diye anlattı, "ne? nasıl? nedir?" diyemeden de postaladı. Allah allah, yok ya! Kurtçuk deince anında kıllandım. Zaten beynimde sorun olup olmadığını düşünüyorum günlerdir. Bi de mikrop olsa hadi neyse ama kurtcuklar çıktı başımıza. Fakat hakkını yememek lazım yine de psikiya hanımın; verdiği ilaçlar işe yaradı galiba. Çünkü kurtcuk kurtcuk die düşünmekten sıyırmadan önce kendi kendime doğru da olsa yanlış da olsa bi anlam çıkarmak zorunda kaldığımı hatırlıyorum.

Hafif uzamış ama kusra bakmayın notepad'de boyle gözükmüyordu!

Terapistsiz günler, saygılar. :)

Mektuplar

• 2000
• 2001
• 2002
• 2003
• 2004
• 2008

Yalağuz

Ali Türkan

Hatta yalnız da değil, kimsesiz. En çok böyle anlarımda eskilerde kalmış, ya da bu dünyadan göçüp gitmiş bir dostu, sevdiğim bir kadını veya saçlarımı okşayan bir eli, uzaklarda oldukları için hep bir şeylerin eksik olduğu "yeni" dostlarımı özlüyorum. Ve en çok böyle anlarda, dostlarımın o kadar da uzak olmadığını düşünüyor, sevgiyi metreyle ölçme sazanlığından sıyrılıyorum. Moustaki haklı: Non, je ne suis jamais seul avec ma solitude. Yazar

Mutluluk

Necdet Şen

Ben de sıkıldım. Atlasam mı acaba? Bahçem serin. Kadınım kitap okuyor. Kedilerim sevgi yumakları gibi dolanıyor bacaklarımın arasında. Gitarımın tınısı tatlı. Hayata dair şarkılar yazıyor, sadece dostlarıma söylüyorum.   Necdet Şen