Bir ütopyam var

Knulp (Ayşegül) ~ 31 Mart 2001

Merhaba,

Ben hep insanları güldürürüm. Öyle projeler öne sürerim ki herkes bana güler. Sizi de güldüreyim bari. Eminim ihtiyacınız vardır.

Geçenlerde ülkede yaşanan son durumları konuşuyorduk ve ben de aklımdan geçenleri ve bir süredir düşündüklerimi anlattım. Konuşma, daha doğrusu tartışma son derece asık suratlı sürerken benim ütopik önerimle herkes kahkahaya boğuldu.

Batma noktasına gelişimizden bankaları hortumlayanlar kadar sıradan insanların da, yediden yetmişe hepimizin sorumlu olduğunu söyledim. Cinayeti işlemek kadar, cinayete tanık olup bir şey yapmamak da suç bence. Devletin öncülüğünde bir toplumsal arınma programı düzenlemek gerekiyor. Buna da Türkiye'nin tüm kent ve kasabalarındaki meydanlarda kürsüler kurularak başlanmalı. Ve hepimiz, o kürsülere çıkıp suçlarımızı haykırmalıyız.

Mesela ben şöyle bir konuşma yapardım: "Evet, ben banka hortumlamadım, kimsenin hakkını yemedim, rüşvet almadım. Ama bunları duyduğumda, haberlerde izlediğimde hiç bir şey yapmadım. Değil sesimi yükseltmek, herhangi bir tüketici köşesine bile iki satır yazmadım. Yapılabilecek en basit, en tehlikesiz eylemleri bile yapmadım. Başbakanlığa bir faks bile çekmedim. Ve her şeyi ertesi gün unutup, sabah yeni pisliklere uyandım... Ey insanlar ben işte böylesine aptal biriyim...."

Ve her zamanki gibi herkesi güldürdüm. Ama ben ütopyalarıma inanıyorum. Onları seviyor ve ciddiye alıyorum. Nasıl? Sizi de güldürebildim mi?

Sevgiyle,

Mektuplar

• 2000
• 2001
• 2002
• 2003
• 2004
• 2008

Kime "gıcık olduğunu" söyle bana, kim olduğunu söyleyeyim sana

Necdet Şen

Maalesef dünyaya at gözlüğüyle bakan bazı küçük insanlar var aramızda. Bu insanlar kendi kimliğini şu ya da bu kişiye duyduğu antipati üzerinden tarif ediyor. "Kesinlikle karşıyım!" "İyi de, senin fikrin ne o zaman?" diye sorsan makul bir şeyler bulup söyleyemiyor.   Necdet Şen