• Anasayfa
• Dilin Kemiği
• Mektup
• Kitap Kurdu
• İnternet
• Mavra
• Web Gezgini
•   Yazı Boyutu

Bilvesile durum raporu

The Lifeguard and The Necdeddin Hodja

---

Bu mektubu kıvranarak yazdım

Merhaba, ekteki e-mail (birmektup.htm)'i 19 Eylül'de yazmış ve gönderip göndermemekte kararsız kalmıştım (iyi de neden. htm sayfası yaptın? maile yapıştırsaydın ya!). Ama orada öyle durması beni rahatsız etti. "Göndereyim de ne olursa olsun" deyip gönderiyorum.

Pek kasmışım, "net'te güvenlik"le ilgili kısım sizin yazdıklarınızdan sonra biraz boşta kalmakta vs.

Yeri gelmişken, güvenlik konusunda paranoyaya varır tavrınız deneyimlerinizden mi kaynaklanıyor; okuduklarınızdan, duyduklarınızdan mı?

Maksadım muhabbet olsun; belki siz bana küfredersiniz (! +%^~**!), ben de altında kalmam (! +%^~**!); şenlik olur gurbet elde:)

Görüşmek üzere...

The Lifeguard (küfür etmeye buradan başlayabilirsiniz örneğin) * 6 Ekim 2002

---

Bu mektup o mektup

Merhaba, "E-mail'ime başlamadan önce bahusus selâm eder..." demeyeceğim; ki zaten başlamış durumdayım. Ama asıl konuya (konulara ya da, ne yazacağımı henüz kestiremiyorum) girmeden önce, size nasıl hitap edeceğime karar vermekte zorluk çektiğimi belirtmek isterim ("haşmetmaap" diyeceksin).

'Sevgili' desem olmayacaktı; sizi sevmediğimden değil, en başta sizin anlayacağınızı ve bildiğinizi umduğum ve yazmaya gerek duymadığım nedenlerle. 'Sayın' demeyi ise size yapılacak bir haksızlık olarak gördüm. Siz bunu hak edenlerden değilsiniz. Bütünleşerek 'kişilik'i oluşturan -elle tutulamayan- niteliklerden değil de; makam, rütbe, güç ve benzeri, kişinin emanet olarak taşıdığı, bir tür 'toplumsal aksesuar' olarak görülebilecek etiketlerden yola çıkarak, gerçek anlamda bir saygıyı anlatmak için değil, "Sizin 'ne' olduğunuzu biliyoruz ve size böyle hitap etmek zorundayız" dercesine kullanılan "Sayın" ön ekine hiç bir zaman sıcak bakamadım zaten. En sonunda yalın bir 'merhaba'nın da iş görür olduğuna karar verdim.

Beni konumlandırabilmenize kolaylık sağlayacağını umduğum bir şeyler de var söylemek istediğim:

Hızlı Gazeteci'nin takipçilerinden değildim. Hem yaşım, hem de özel koşullarım bu yapıtınızla tanışmama olanak vermedi. Hâlâ da burada söz edilenler dışında bir bilgim yok Hızlı Gazeteci ve diğer yapıtlarınızla ilgili (dokuzuncu kitap da çıktı) (aslında hayal meyal Cumhuriyet'te görmüş olduğumu anımsıyorum ama bu kayda değer bir veri oluşturmuyor okuyucunuz olma bağlamında). Sitenizi sıkça yaptığım aramalardan birinde ve tamamı ile "kel alâka" bir konuyu araştırırken buldum. (işte web tasarımının inceliklerinden biri de bu, arama motorları siteyi durduk yere bulmaz; buldurursun, öhöm...)

İlgi çekici, okumaya, incelemeye değer her siteye yaptığımı yaptım sizin sitenize de. Bir "internet indeksi" olarak düzenlediğim Sık Kullanılanlar klasöründe, ilgili yere yerleştirdim ve hemen sonra sitenizi tümüyle bilgisayarıma indirdim. Bu tanıma (bu e-mail'le de tanışma oluyor) bir, bir buçuk ay kadar önce gerçekleşmişti sanırım.

Neden sonra, sitenizi açıp okumaya başladım. Hani soğuk, fırtınalı kış günlerinde, sıcacık yatağın içinde, bir yandan bir şeyler atıştırıp sigara çay içerken, bir yandan sizi gerçek dünyadan koparıp kendi dünyasına çeken bir kitabı okumanın, tadı damakta kalan yemekler gibi, zaman zaman canınızın çektiği bir lezzeti vardır ya; işte ona benzer bir şeydi hissettiğim. (ohhhh! evveet! evveeeeet! evveeettt! bi daa! bi daaaa!) (bir ara uçuyorum sandım!) Bu emek için şimdiden teşekkürlerimi ileteyim; unutkanlığıma kurban gitmesin.

Dili kullanırken gösterdiğiniz özen, varsıl olarak nitelenebilecek sözcük dağarcığınız, zaman zaman zorlama içerdiğini düşünsem de, (şey, haklı olabilirsin de, olmayabilirsin de; bu konudaki düsturum şu: içimden nobran davranmak geliyor olabilir, ama karşımdakini mutlu edebilmek adına cici olmam gerekiyorsa ve de bunu becerebilecek enerjim varsa, zorlama bir biçimde de olsa cici olmayı yeğlerim)eşi kolaylıkla görülemeyecek düzeyde içtenlik, doğallık ve bağımsızlıkla yoğurulmuş biçeminiz olumlu izlenimler bıraktı bende(nizde:) (ne diiym, merci yani).

Ama en çok 'isyanınız'ı sevdim; kişiliksizliğe, 'dürüst olmama'nın her türü ve düzeyine, sersemliğe ve kötü niyete karşı sürdürmekte olduğumu sandığım, kendiliğinden gelişmiş ve daha sonra bilinçli olarak içselleştirilmiş 'tavır'ımın yalnızca bana özgü bir 'rahatsızlık' ya da bir özsavunma tepkisi olmadığını gördüğümden belki de.

"Ay seni ne çok özledim, aradım bulamadım.", "Hızlı Gazeteci'm ne iyi ettin de geri geldin, hoşgeldin!", "Yıllar önce izini kaybettiğim eski bir dostu görmüş gibi sevindim..." gibisinden şeyler söyleyebilecek durumda değilim. Söyleyenlere gönderme yaptığım çıkarılabilir bundan belki; temel amaç bu olmasa da böyle bir gerçeğin varlığını da yadsıyamam.

O tür yazıları okuyalı epeyce oldu; bellek konusunda da tanıdığım en zavallı insanım; ama o yazıları okurken 'abartılı bir kucaklayış'ı andıran yaklaşımlar sezinlediğimi anımsıyorum.

Doğaldır ki bunları en iyi değerlendirecek olan kişi sizsiniz ve bu söylediklerimden -ne olursa olsun- o yazıların; yalnız olmadığınızı hissettirmesi; güç, cesaret ve güdülenme vermesi gibi işlevlerini görmezden geldiğim anlamı çıkarılmaması gerektiğini belirtmek isterim.

Belki de söz konusu olan, benim "her şeyi didikleme, 'öküz altında buzağı arama' gibi kötü bir niyet taşımasa da, filin altında kutup ayısı bulunabileceği olasılığını gözardı etmeme" kaygımın, müşkülpesentliğimin ya da -doğru çıkması beni hiç şaşırtmaz- paranoyaklığımın bir yansımasıdır; üzerinde pek durmayınız (aman, estağfurullah, şuna "duyarlık" diyelim de ne şiş yansın ne kebap).

Bu 'müşkülpesentlik' pek müşkül durumlara sokuyor beni, şu an olduğu gibi. Oysa kısa ve öz biçimde düşünce ve duygularımı aktarıp, bir de kuru teşekkürü araya sıkıştırmaktı amacım bu mektuba başlarken. Ama kendimi bildiğimden, başta da belirtmiştim hangi konulara değineceğimi bilmediğimi. Belki de bu 'müşkülpesentlik' ya da 'mükemmeliyetçilik' falan değil, düpedüz kendini ifade etme güçlüğü, iletişim kurma sorunudur (dil, iletişememek içindir).

Başıma ağrılar girdi bembeyaz ekrana bakmaktan ve yazdıklarımı kontrolüm altına tutma kaygısından. Ama olmadı; beceremedim sanırım. Şöyle bir baktım da; hâlâ söylenecek çok şeyim olmasına rağmen, 'söylemesem de olacak' bir sürü şey söylemişim.

Buraları okuyor musunuz bilmiyorum; (huyum kurusun, bana yollanan her şeyi okurum; ama roman gönderirseniz, okumak için zaman bulamayabilirim) sanırım siz de 'benim gibi'siniz biraz ve hafakanlar da bassa şu an bu satırlar üzerindedir gözleriniz (bittabî). Nedenlerini ikimiz de biliyoruz (?).

Yaklaşık 15 satır önce (araya bu renkli "yırtık don" notlarını düşünce tabii ki şaştı bu satır hesabı) dert yanmaya, açılmaya dönüştü gibi yazımın muhtevası, ama 'ağlaşmaya' dönüşmeyeceğini garanti ederim; endişe etmeyiniz.

"Demem o ki" deyip de bir çırpıda toparlayabileceğimi bilsem, diyeceğim; ama artık siz de anlamışsınızdır ki böyle bir yeteneğim yok. Yine de elimden geleni ardıma koymayacağım:

1- Hayranınız değilim (yıkıldım!). 'Hayranlık müessesesi' öyle çat kapı girip içinde barınabileceğim bir yer değil en başta. Ki zaten yalnızca bu sitedeki yazılarınızdan biliyorum sizi ve bu veriyle 'hayranınız olduğumu' söylesem, örneğin bir Vivaldi'ye karşı beslediğim duygulara ne gibi bir derece biçeceğimi bilemem.

Ama yazılarınızın (Ali Türkan'ın ve diğerlerinin de) bir çoğunu keyif alarak okuduğumu ve bu 'keyif'in, sitedeki yazıların sadece "toplumsal yaşama uyum sağlayamamış bir münzevi ya da deli olmadığıma, dert ettiğim şeylerin kuruntu veya takıntı olmadığına" olan inancımı pekiştirmelerinden değil, içerikten bağımsız olarak, kalıba sokuldukları yazınsal biçemden de kaynaklandığını belirtmeliyim.

Belirtmeliyim ki benim yalnızca 'negatif elektrik' saçan, fesat topağı, kötümserlik kumkuması bir şeytan olmadığımı anlayasınız (aklımın ucundan bile geçmedi). Belirtmeliyim ki sizin hayranlık, tapınma ve benzeri abartılı tepkiler değil; olumlu ya da olumsuz ama içten ve iyiniyetli eleştiriler, katkılar, düzeltmeler, sorular ve içtenlikli paylaşımlar bekleyen 'biri' olduğunuzu anladığımı anlayasınız.

Öyle değilseniz zaten küfrederek Trash Can'e yollamışsınızdır e-mail'imi (dilini eşek arısı soksun! şuna çöp tenekesi desen, ölür müsün?).

2- Yola çıkış amacınızın bu olmadığını biliyoruz. Rotadan sapma değil bu. Ama herhalde çok iyi olmuş. Sekizinci paragrafta belirttiğim (şu paragraf sayma huyundan vazgeç Layfgard) 'isyan'ın seslendirilebileceği bir ortam, bir medya oluşturmuşsunuz bir bakıma. Siz ne düşünürsünüz bilemiyorum; ama bu durum, bu sitede ve bu formatta olmayacağı düşünülürse eğer, başka bir biçimde ve kayda değer bir ön hazırlığın ardından ortaya konabilecek, yeni bir 'platform' için ilham verebilir.

3- Nüfus kayıtlarıma göre, sizden daha yeniyim bu dünyada. Ama yaşamlarımızın izlekleri ve şu anki yaşam biçimlerimiz (birçok anlamda) kayda değer ölçüde örtüşüyor ve bu nedenle, bir insan olarak sizi anladığımı düşünüyorum. Siz dağdan, tepeden, şehrin içinden geçtikten sonra kapatılmışsınız hücrenize, bense zaten pek uzakta doğmamışım ve yola çıkamadan yakalanmışım.

Lütfen bunu yanlış anlamayın; anladığımın sadece 'maddi zorluklar içinde olmanız' olduğunu düşünmeyin: Bir yazınızda okumuştum; siteye reklam almama konusundan söz ediyordunuz. Kaygılarınızı biliyor ve anlıyorum. Bazı şeylere aracı olmak istemiyor, maddi kaygının bağımsızlığınızı sınırlandırabileceğini ve yaptığınız işe paranın karışmasının bir bozulmaya yol açabileceğini düşünüyor olabilirsiniz. Eğer bu saydıklarım olmadan bir gelir elde etme durumunuz varsa, emeğinizin para etmesine izin vermekten, "bak bu kadar şeyden sonra işi ticarete döktü" gibisinden eleştirilerden kaygı duyarak vazgeçmeyin.

Siz kim olduğunuzu biliyorsunuz, değerlendirmelerini umursayacağınız kişilerin kimler olabileceğini de biliyorsunuz. Değiştirmeye çalıştığımız (böyle bir misyon yüklendiğimizden ve bu yönde bir oluşum ya da akımın temsilcileri olduğumuzdan değil; doğruya, iyiye ve güzele olan yönelişimizden söz ediyorum) dünyanın, değiştirmeye çalıştığımız gerçeklerinden bir çoğunu, onları değiştirene kadar kabullenmek ve uyum sağlamak zorundayız. "Paraya, iktidara, şöhrete tapmayın; mühim olan var olanın bir parçası olduğunu anlamak ve buna göre yaşamaktır" diyeceksiniz örneğin. Nasıl diyeceksiniz ve kime duyuracaksınız bunu, birazcık paranız, iktidarınız ve şöhretiniz yoksa?

Hem siz de herhangi bir insansınız; nirvana'ya, fenafillah'a ulaşmadığınıza göre (he heeee! sen öyle san! nicedir suyun üstünde yürüyorum!) hâlâ bazı (çok doğal) zaaflarınız, gereksinimleriniz, özlemleriniz var. Ve bunun için ve hatta yalnızca hayatta kalabilmek için, üzerinde rakamlar, desenler, figürler olan o kâğıtlara gereksiniminiz var (şimdi burada zevzeklik edip, "Penguen dergisinden mi söz ettin?" demek vardı, ama banknotlardan söz ettiğini biliyor ve durum raporunu sayfanın altındaki esas yanıta bırakıyorum).

Eğer bir gün şu an izlediklerimize benzer TV dizileri, sinema filmleri veya ticari kaygı ve kalitesizlikte sınır tanımayan görsel, işitsel ya da basılı herhangi bir 'yapıt'ta imzanıza rastlasam bile sizi suçlamayacağımı biliyorum. Bırakın suçlayacak olan da suçlasın. Bu kadar sözden sonra belki basit kaçacak ama doğruluğunu yaşayarak ve sık sık yüz yüze gelerek öğrendiğim bir gerçekliğin şu bilindik ifadesini yineleyeceğim bu konudaki son sözüm olarak: "Tok açın halinden anlamaz.

4- Web site tasarımı ve bilgisayar kullanımı pek yabancısı olmadığım konular. Tasarım konusundaki eleştirilerinizi paylaşıyor, özeninizi ve site tasarımı konusundaki beceri ve sabrınızı takdir ediyorum. Söylenecek şeyler var sitenizin tasarımı ve içeriğiyle ilgili; ancak üç buçuk saattir bu e-mail'le uğraşıyorum ve bunu daha sonraki (olası) bir yazıya bırakmak zorundayım (lütfen bilgini bizimle paylaş). Ama ukalâlık etmemeye çalışarak (et anasını satiim!) ve dikkatinizden kaçmış olabileceğini düşünerek bir iki şeyi anımsatmak isterim (zaten biliyor olduğunuz şeyleri tekrar etmemi hoşgörünüz; ne bildiğinizi bilmiyorum çünkü).

Lifeguard'dan öneriler »

Aslında bu konuda söylenecek çok şey ve üzerinde durulacak çok ayrıntı var ama e-mail'ime bir şekilde son vermem gerekiyor ve bunu gücümü toplayıp şimdi yapmak niyetindeyim. Başka bir şansım olmayabilir:)

Çok tuhaf ve çoook uzun bir e-mail oldu; farkındayım. Olası bütün yanlışlarım için hoşgörünüzü bekliyor ve ardında kötü niyet taşımadıklarını unutmamanızı istiyorum (ben de araya girdiğim bu renkli "yırtık don" notlarının, iğnelemek değil, sadece gevşetmek ve gülümsetmek amacıyla düşüldüğünün bilinmesini istirham ediyorum).

Zorluk ve sıkıntılarınızın azalması umuduyla.

Hoşça kalın.

NOT: E-mail'imi aldığınıza ilişkin kısa bir yanıt gönderirseniz sevinirim. Grup seks, av, linç, soygun ve benzerleri dışında hemen her türlü paylaşıma açık olduğumu belirtir (iyi ama, geriye ne kaldı? en zevklileri liste dışı bıraktın!), bu e-mail'in hoş bir sohbetin merhabası gibi algılanmasının ve 'sittirelele!' benzeri bir karşılık bulmamasının beni hoşnut kılacağını da eklerim (bizde olmaz ööle şey!).

The Lifeguard (bi kez daha dilini eşek arısı soksun hemi!) - 19 Eylül 2002

---

Bu da ciddi yanıtım

Merhaba Layfgard.

Doğrusu, bu kadar tedirgin bir haleti ruhiyeyle bu kadar uzun bir mektubu yazmak seni epey yormuş olmalı.

Niçin mektubunu kızgınlıkla ve küfürle karşılayacağım beklentisi içinde olduğunu sormuyorum. Sanırım bunun en önde gelen sebebi yazılarımdaki paylama sinyalleri veren üslup. Sanırım (niyetim bu olmasa da) okurlarımda hafif bir tedirginlik ve çekingenlik yaratıyorum gibi bir izlenime kapılmış durumdayım.

Hiç şarlamam diyemem, bazen fena şarlarım. Ama nadiren. Çok sağlam bir gerekçem yoksa şarlamam. Sohbetim mülayimdir.

İlke olarak, her mektubu yanıtlıyorum. Eleştirildiğimde kızmıyorum; ama düşmanca ve ısırma amaçlı bir sözü de (eleştiri kılığına bürünmüş bile olsa) "sevelim sevilelim, iyi geçinelim" klişesiyle sineye çekmiyorum.

Dolayısıyla, kendi misilleme yeteneğinin farkında olan herkes kadar özgüvenle donatılmış durumda olmak, beni sakin ve sokulgan yapıyor gündelik hayatımda.

Bazı okurların (örneğin, Azra) abartılı sevgi sözcükleri kullanmış olmasını doğal karşıla. Ben de Cem Karaca için benzer duygular taşıyorum. Bunu yalakalık olarak görmemelisin.

Derkenar şu anda yayındaysa, bunda en önemli manevi paylardan birine sahiptir Ankara'lı anababa ayrı kızkardeşim Azra. İki yıl önce, tam "o kadar uğraştım da ne oldu, kimse farkında değil sitenin" duygusu içindeyken ve her şeyden vazgeçip internete veda etmek üzereyken, Azra'nın o mektubuyla aldığım gaz, bana o 100 küsur yazıyı yazdıran, Ali Türkan'ı keşfetmemizi ve daha bir çok güzel tesadüfü sağlayan neden oldu. Daha yüzünü bile görmediğim bu cici kardeşime şükran borçluyum.

* * *

Şu benim medarı maişet motorum konusunu da azıcık aydınlatayım. Çünkü biliyorum, o konu çoğu görünmez dostumun kafasını meşgul ediyor.

Arabamı satmıştım ya hani iki yıl önce, o paranın yarısı duruyor. Bitmedi.

Dahası, her ay çıkan kitaplarımın geliri (çıktığı müddetçe) beni iyi kötü yaşatabilecek cinsten.

Vaktim az, çünkü harıl harıl Hızlı Gazeteci senaryosu yazıyorum. Büyük kanallardan birinde dizi olacak. Mart'ta başlayacak, bir kaza olmazsa. O zaman zaten parasal anlamda çoğunuzdan iyi durumda olucam. Kulübe bile alırım hatta kendime. Belli mi olur, hatta bakarsınız, kent dışında bir orman arazisi satın alır, hayvanlar için köy bile yaparım günün birinde. Kızımın adını da Heidi koyarım.

İlân konusuna gelince, Derkenar (şükür ki) ilân veren açısından tercih edilir bir site değil. Nedenlerini biliyorsun.

Yahoo bile orasını yırtıyor para kazanabilmek için, ama internet pek para kazandırabilen bir ortam gibi görünmüyor şimdilik.

Bir de tabii Derkenar'ın bağımsız ve başı dik yayınını gölgelemek istemem. Burası da bizim içine para bulaşmamış alanımız olsun.

* * *

Ama bunlar ikincil meseleler. Ben parasız pulsuz, çulsuz, yorgansız yaşayabilirim ve hiç yakınmam. Ama senden, Azra'dan, ondan, bundan aldığım sıcak elektrik, hesapsız sevgi var ya, onları yitirdiğim gün herhalde kendimi canlı cenaze gibi hissederim.

İnternet hakkında verdiğin bilgilerden bir kısmını zaten biliyordum (zaman içinde öğrendim, o yazıları yazdıktan sonra hatta), önerdiğin koruma programlarını zaten kullanıyorum (Norton). Bir ara D sürücüsü oluşturucam bilen birinin yardımıyla; ama o zamana kadar endişelenmemi gerektirecek hiç bir özel dosyam yok. Buyursunlar heklesinler, sıkılmayacaklarsa okusunlar her şeyi. Zaten çoğu yayında.

Ama okurları güvenlik konusunda uyarmak zorundayım. Çünkü çoğu hiç bir şey bilmiyor ve herkesin bilgisayarında sade kendi özel bilgileri değil, dostlarınınkiler de var. Onların özensizliği bir başkasının mahremiyetinin de ihlâli anlamına geliyor ve ne yazık ki ortada röntgenleyerek, e posta hesabı hekleyerek, sabote ederek bir bok becerdiğini sanan sayılamayacak kadar yavşak var.

O çürümüş zavallılardan 4 tanesi bir zamanlar benim hesapları da kurcalamış ve çay bahçelerinde "biz necdet'in her bokunu biliriz" diye nefret kusarak anlatmaktan kendi güdük ruhlarına manevî gıda aramış.

O tarz çöp adamları insana çevirecek sihirli bir değneğim yok maalesef, ama en azından masum kullanıcıları bu pisliklerden uzak tutacak pratik bilgileri sıraya dizebilirim.

Mektubundaki o bilgileri İnternetin ABC'si kısmında kullanmak üzere, mektubunu (ve bu yanıtı) yayınlamak isterim. Tabii iznin olursa (oldu). Hatta yenilerini de yaz, bilgini bizimle paylaş.

(Not: Ben çok hızlı yazdım. Özensizliğimden değil, senin taşıdığın "acaba bana kaba davranır mı?" endişesini taşımadığımdan.)

Sevgiler.

Necdeddin Şenklavye - 6 Ekim 2002

 

Görüşlerinizi alalım

Ad Soyad
E Posta   (gizli kalacak)

« 9106

 

Naylon geceliği orospular giyer!

Ali Türkan

Kadınsı yumuşaklık kayboldu galiba. Erkek gibi düşünen, toplumda erkek gibi başarılı olmak isteyen, hatta erkek gibi olabilmek için askere bile gitmek isteyen kadınlar sardı ortalığı. Kadınlar, dünyayı güzelleştirme fırsatını, erkek gibi olabilmek adına kaçırdılar bana sorarsan.  Devam

Eğitim 'cehaleti' alır, eşeklik baki kalır (mı?)

Necdet Şen

"Eğitim cehaleti alır, eşeklik baki kalır" sözü ne yazık ki gerçeği tam yansıtmıyor, çünkü eğitimin cehaleti aldığı falan yok. Tam tersine, -eğer kişinin mayasında efendilik yoksa- bu cehaletin üstüne bir de lâf ebeliğini ve kendini bilmezliği ekliyor.  Devam

Son Yorumlar

Yalçın Şahin - Gazi'nin Topal Osman'la iş bağladığı ve kaplıcalarında şifayab olduğu rivayet olunan... Geberteceksin hepsini!

Web Gezgini - 19 Mayıs 1919'da 9. Ordu Müfettişi sıfatıyla Samsun'a ayak basan... Geberteceksin hepsini!

Ahmet Faruk Yağcı - Ata'nın yakın çevresi ve liyakat üzerinde çok zamandır düşünürüm. Önceleri bu insanları... İki küçük kol düğmesi, bir kurşun

Necdettin Yançizer - Az önce okuduğum bir haber aklıma yıllar önce seyrettiğim Jacob's Ladder... Akbaba'nın dördüncü günü

Filiz Sazak - Türkiye'de de özel dedektiflik kurumu usul usul yerleşiyor. İlk müşteriler... Özel Dedektif lâzım mı sevgili Urfalılar?

Ali Barutçu - Çok hayran kaldığım sözler. Bir öğretmenin eski bir gazete kâğıdından okumuştum bu... Eski bir tapınak yazıtı

Daha fazla Yorum »

---

İki küçük kol düğmesi, bir kurşun

Kâmuran Kızlak

Umarım kimsenin aklından "nasıl olur da aynı suçu işleyen iki adamdan biri idam edilirken, diğeri dalavere ile mahkemelerin elinden kurtarılır" gibi münafıkça sorular geçmemiştir.  Devam

Şarkiyatçılık

Edward Said

Beyaz Adam olmak bir fikirdi, bir gerçekti. Hem beyaz dünya hem de beyaz olmayan dünya karşısında düşünülüp kararlaştırılmış bir konum almayı gerektiriyordu.  Devam

Ev alırken nelere dikkat edilir?

Durmuş Düşünür

Evini satmak isteyip de bir türlü satamayan insanlara acizane tavsiyem, mutfağa yaptırabildiğiniz kadar bol dolap yaptırın. Dolap kapaklarının kulpları da parlak sarı madenden ya da sedeften olsun. Gerisi önemli değil.  Devam

Dört anlaşma

Don Miguel Ruiz

Dört anlaşma dönüşüm ustalığının özetidir. Tolteklerin ustalıklarından biridir. Bu cehennemi cennete dönüştürme ustalığıdır. Toplumsal kâbusu, bireysel cennet rüyasına çevirme ustalığıdır.  Devam

Kozmik Deprem Senaryosu

Ahmet Faruk Yağcı

Kozmik bürolarda mutlaka büyük İstanbul depremi müdahale senaryosu da olmalı. Hangi birlik hangi yolları tutacak, hangi bölük hangi mahallenin güvenliğini sağlayacak? Seyyar hastane ve fırınlar nerelere kurulacak?  Devam

İslâmî Cemaatler

Vahap Demir

Sosyoloji bir anlama çabasının adıdır, değer yargılarını, inançlarını bir kenarda tutmayı, olan biteni en objektif haliyle resmedebilmeyi gerektirir.  Devam

Eğitim 'cehaleti' alır, eşeklik baki kalır (mı?)

Necdet Şen

"Eğitim cehaleti alır, eşeklik baki kalır" sözü ne yazık ki gerçeği tam yansıtmıyor, çünkü eğitimin cehaleti aldığı falan yok. Tam tersine, -eğer kişinin mayasında efendilik yoksa- bu cehaletin üstüne bir de lâf ebeliğini ve kendini bilmezliği ekliyor.  Devam

Evliyalar, Bursa, çocukluk ve şu hayat

Erdem Abaka

Ben kazık kadar adam oldum. Kendime hâlâ uygun bir balta arıyorum sap olabilmek için. Kokaine tövbe eden Megastar Tarkan dışarıda. Bazı şeyler için tövbe etmeyen bir takım adamlar içeride.  Devam

"Eğitim Şart!" Neye ki?

İlyaz Bingül

1980'lerden itibaren Türkiye'de de görünen, kurulan tezgâh budur: Eşitsizliğin eğitim sopası ile perçinleştirilmesi ve meşrulaştırılması; devlet tekelindeki -görünür- şiddetin iyi eğitim almış bedenlerin görünmez eliyle uygulanması.  Devam

GPS'li hayatlarımız

Alper Uzun

Belki de Isaac Asimov'un hikâyesindeki günleri yaşamamıza az kaldı diye düşünüyorum. Bu telefonlar, GPSler ve hatta Google beynimizin bir köşesine bir çip içinde iliştirilse de kurtulsak tüm bu "bağımlılıklarımızdan".  Devam

Derkenar yazarının dikkat etmesi gereken bazı önemli hususlar

Büdütör

Amaç, yazdığımız yazıyı olabildiğince çok insana okutmaksa, bunun bazı püf noktaları olduğunu da hatırlatalım. Samimiyetimize binaen, tecrübeyle edindiğimiz birkaç ipucunu sizinle paylaşmak isteriz.  Devam

Kur'an okuyun demek hayata müdahale mi?

Enver Turan

Belki bilmiyorsunuzdur ama burası Türkiye ve bu ülkede yaşayan Müslümanların sayısı bir hayli fazla. Garip gelecek size ama Müslümanlardan üzerine Cuma namazı farz olanlar Cuma günleri cemaat halinde namaza dururlar.  Devam

Kaplan Yılı'nda Çin

Kâmuran Kızlak

Neo Liberal papağanlara göre, gelişme arttıkça bu gelişmeden sebeplenenlerin sayısı da artarmış. Kesinlikle doğru bir tespit. Ben bunun doğruluğunu her yıl Çin'den tüyen üst düzey bürokrat sayındaki artıştan biliyorum.  Devam

Yeni Başlayanlar İçin İş İlanı Okuma Rehberi

Candan Dinç

Bizimkisi sürekli yapılan bir iştir. Ama işçiyi yıllarca çalıştırınca giderek daha fazla izin kullandırmak, arada bir zam yapmak, işten çıkarmak gerektiğinde daha fazla tazminat ödemek zorunda kalıyoruz.  Devam

Demokrasi ve Carl Schmitt'le seyahat

İlyaz Bingül

Sirklerde ücretli hokkabazlık yapan, ünvanı Prof. Dr. de olsa seviyesi Hacivattır; TV'lerde haber-yorum oyununa katılan "akademisyen" lâkaplılar gibi. Bu hokus bokus akademikusların ağzından şu lâfları asla duyamazsınız:  Devam

Performansçı geldi hanııım!

Candan Dinç

Ücretli çalışmak özgürlükse eğer, ya hapishanenin özgürlük alanı olduğunu kabul etmek veya yapılan bu edime çalışmak değil, olsa olsa kahrolmasını istediğimiz "ücretli kölelik" demek gerekir.  Devam

Taksi Kullanıcısının El Kitabı

Enver Turan

Taksiciler genellikle durak taksileri olduklarında ve taksi sayısına göre yolcu sayısının fazla olduğu bölgelerde mesafe ayırımı gözetirler. Çünkü ortalık o taksiye binmek üzere akın etmiş uzun mesafe yolcularından geçilmemektedir.  Devam

Benim babam bir sperm

Kâmuran Kızlak

Baki selâm niyetine sön sözümü de bu psikiyatr ve antropologlar'a edeyim bari: İnsan, içgüdülerinin üzerinde kontrol kurabildiği, onları denetleyebildiği ölçüde insan oluyor ey fetva ehli.  Devam

İtina ile fişleme yapılır

Ahmet Faruk Yağcı

Şu sıralarda yaşananlar işte bu vicdan sahibi subayların eseri. Kimisi bilgi fişlerini sakıt etti. Kimisi gözü dönmüş adamların kıyım yapacağını farkedip ayaklarına çelme taktı.  Devam

Görünmez Adam

Alper Uzun

Belki de görünmez adam olmak sanıldığı kadar güzel bir şey değil. Tıpkı hayallerimizde yaşattığımız şeylerin gerçek versiyonlarının o kadar da tatlı olmaması gibi bir şey bu.  Devam

Düş Gücünün Standartlaşması

Serge Latouche

Etnografya bulunur ve genel başarıya katkısı olur, Napoleon Mısır seferine çıkarken yanında bir araba dolusu bilgin ve bilimsel araç gereç götürecektir. Keşif yolculukları geleneğinin XIX.  Devam