Beni ağlattınız!

Yasemin - 14 Ocak 2001

merhaba, daha siteyi incelemedim ama hemen yazmak istiyorum: iyi ki geri döndünüz...

cumhuriyet'te hızlı gazeteci'yi okurken çocuktum daha. annemler çok severler, aralarında konuşurlardı, ben de çok severdim... onu anlamaya calışırdım, düşünüp dururdum kafamda. şimdi düşünüyorum da o yaşta anlamaya çalıştığım o karakterin annemlerin aldığı gazetede karşıma çıkması ne büyük bir şansmış. sizden hiç haberdar olmadan da yaşayıp gidebilirdim...

işten döndüm, bugünkü radikal'den öğrendim bu siteyi. gazete almaya bile vakit olmadığı için (sabah cok erken kapalı; akşam geç, gazeteler toplanmış) gazeteyi de internetten okuyabiliyorum. orada söylediklerinizi her gün ama her gün hissede hissede girip çıkıyorum plazama ve gitmek üzereyim. dayanamıyorum ve hiç bir şey yapmadan durmanın nasıl bir şey olduğunu görmek istiyorum. ve hep bunu hayal ediyorum, 5 yaşımdan beri sabahın köründe, önlükle...

çok mutluyum. ilk öğrendiğim an ağlayacak gibi oldum... sonra da dayanamayıp ağladım. bende déja vu ve keloğlan var.. bu ikisi dışında yayınlanmış kitabınız var mıydı acaba? şimdi bu kitaplar dışında da size ulaşabileceğim ve diğer insanlarla paylaşabileceğim bir site var... bu maili yollar yollamaz herkese haber vericem.. artık hep oradasınız değil mi?

sevgiler hoşçakalın.

Yazıyı arkadaşlarınıza da önermek ister misiniz?

Konuyla ilgili görüş belirtmek ister misiniz?

Bunlar Bitnik abi, bize yaramaz!

Ali Türkan

Kuzguna yavrusu şahin gibi geliyor. Oysa bizim Jack çoktan (Sultanahmetli satıcının beğenisinden habersiz), umutsuzca arayıp da bulamayanların, yaşamakla yazmanın en güzel sentezini yapan dahi yazarı olmuştu bile. Beat kuşağını anlamanın yolu, manzara koyan, sürekli "hareket" halinde olan, ülkesinin kendisine sunduğu gelenek ve edebiyatla yetinmeyen, en uzun ve zahmetli yolculuğunu kendi içine, derinliğine yapıp yeni yerler keşfetmeye çalışan insanları anlamaktan geçiyor. Yoksa, "bunlar bitnik abi, bize gelmez!" der, geçeriz. Yazar