Ben yoksam olanlar göndersin!

Fersan - 23 Şubat 2001

Acaba neden size birşeyler yazma isteği duyuyorum bu kadar çok, bilmiyorum. Bildiğim bir şey var, o da sizi bir otorite ya da hayran olunacak biri gibi değil ama beni anlayacağını sezdiğim hatta bildiğim bir dost olarak görüyorum. Ve size yazmak çok hoş bir duygu.

Bu yaşa kadar bana öğretilen 'her şey karşılıklıdır' sözü, biliyorum ki gizli gizli içimde taşıdığım bir şey.

Öte yandan da biliyorum ki en güzel olan, beklentilerini sıfırlamış olarak verebilme yetisine sahip olabilmek. En azından ben böyle düşünüyorum. Ama, itiraf etmem gerekir ki, doğruyu bilmek işe yaramıyor. Ve bu o kadar önemli de değil. Düşünce, onu sözlerde değil, eylemde yaşatabildiğin ölçüde anlamlı oluyor.

Uzun lâfın kısası, kendimi eğitmem gereken bir şey daha çıkıyor karşıma.

Bununla birlikte sözleriniz benim için önemli, çünkü benim için değerlisiniz.

Hayatı anlamsızca yaşamayı içime sindiremediğim için bütün arayışlarım. Bu yeni değil. Ama çabuk pes ediyor, iki uç arasında sürekli gidip geliyorum.

Evet... Tam sırası bağlantı kesildi. Saat 6' ya kadar bağlanamazsam bunu yarın göndermem gerekecek. Bundan hiç hoşlanmıyorum. İki dakika sonra hayatta olup olmayacağımızı bilmiyoruz, çünkü. Çıkış saatime 5 dakika kaldı. Anlaşıldı eğer burada olursam yarın göndereceğim.

Ben yoksam, olanlar göndersin!

Yazıyı arkadaşlarınıza da önermek ister misiniz?

Konuyla ilgili görüş belirtmek ister misiniz?

Bülbüller öterken pencereleriniz niye kapalı?

Ali Türkan

Maganda gibi sıfatları lâyık gören bazı ediplerimizin yazdıklarını okuyunca, zaten hiç demem ama kendim için "yazar" demek git gide daha zor hâle geliyor benim için. Neyse, bu konuyu ayrıntıyla "irdelerim" bir gün. Mektuptan da görüldüğü gibi, iyiyim ve dertsiz başıma dert arıyorum. Siz de iyi olun. Çocukları öpün benim için (Hokkabaz'ı ısırabilirsiniz). Sevgiler. ali Bir sonraki yazı: Hey kovboy, bu kasabada "öteki"leri sevmeyiz biz! Yazar