Düşler ülkesi

Daha üniversiteye ilk adım attığımızda değiştirmeye çalıştık bu ülkeyi. Hesapsız daldık yaratmaya çalıştığımız kavganın içine. Bir çok duyguyu tatmaya çalıştık. Kendi suretimizde bir yaşam kurguladık. Hep eksik kaldı bir yanımız.

Yaşam bizi her gün biraz daha içine çekmeye kendisine benzetmeye çalıştı. Benzeyemedik bir türlü bu yaşama, alışamadık. Ayrık otuyuz bu ülkenin ama duygularımız, umutlarımız şiddetin kol gezdiği bu ülkede her geçen gün biraz daha azalıyor.

Umudun, sevginin, aşkın çiçek açtığı Düşler ülkesine olan inancımızı artırması dileğiyle bir şeyler yazmaya ne dersiniz?

Ali - 22 Haziran 2001

Evet Düşler ülkesi.

Ne çok inanmıştık, ne çok. Göze alışlarımız nasıl da hesapsızdı.

Ve nasıl da alışamadık, nasıl da bir ayrık otu gibi.

Ne güzel ki, halen düşlerimiz, sevgimiz, umudumuz, dahası özenle biriktirdiğimiz -artık bir çoğu eski bir fotoğraf bile olsa- acı/tatlı anılarımız var.

Ve -azalsa da- güzel insanların varolduğuna dair inancımız.

Deniz - 22 Haziran 2001

evet.. gercekten Düşler ülkesi.. bu kadar dert ve tasa icinde ancak bize kalan o ufak sevimli cogu zaman uzaktaki düşlerimiz.. gercekleşmese bile hepimizin bi düşü yok mudur.. bunca cirkin ve de kötü seyin arasında eminim hepimizin harika DÜŞLERİ vardır.. ama hepsi de birer düsdür.. gercekci olmak ve hayata dört elle sarılmak.. isde asıl düş bu olmalı.. ne olursa olsun asla vazgecmeden inatla ve azimle yaşama bağlanmak ve sahip cıkmak..

Çagla - 22 Haziran 2001

Düşler ülkesi diye bir yer yoktur sadece düşler olmalı. Düşlerimiz bile sınırlanmış, örnek mi? "Düşler Ülkesi" diyerek ülke sınırlaması yapmak. Gelin düşlerimizi dökelim.. Bir, ülkeler olmasın, düşlerde dahi...

Tavarish - 22 Haziran 2001

:)) tek başarabildiğimiz bu zaten düş kurmak düşte yaşamak ama sınırsız.

Eskici - 22 Haziran 2001

Üniversite hayatındaki heyacan gerçek hayatta karşılaştığımız dünyanın ötesindeki ayrı bir gerçektir. O dönemlerde her şeyi çözeceğimizi sanırız. Sırf bunun için eğitim gördüğümüzü ve okul bittiğinde her şeyi düzelteceğimizi düşünürüz. Bunun bir de yönetenler tarafından elimizden bir çok şeyin alındığının farkına varsak da bizim sayemizde bu sorunların üstesinden geleceğimizi hep ümit ederek yaşayıp yaşatacağımız düşünürüz.

Karşılaştığımız bu acı tablonun sonunda dahi hayattan ve kendimizden beklediğimiz Düşler ülkesinin gerçek olması hayalini hayalden çıkarıp gerçeğe dönüştereceğiz.

ş.demirörs - 22 Haziran 2001

Kendini yorgun hissetsen bile,
Başarı senden kaçsa bile,
Bir hata sana zarar verse bile,

Hatta ihanet sana acı verse bile,
Bir hayal yok olsa bile,
Gözyaşların gözlerini yaksa bile,
Kimse gayretini farketmese bile,
Nankörlük ödülün olsa bile,
Anlayışsızlık seni gülmekten alıkoysa bile,
Ve hatta her şey hiç bir şey olsa bile,
VAZGEÇME
Yeniden başla.

*Düşler, kendileri için bir şey yapılmadığında düş
olarak kalırlar. Alıngan, kırılganlardır. Kır
zincirlerini.

Özlem Gece - 2 Temmuz 2001

belki de en güzel düş düş kurmaktır...

düşler gerçek diil, onları güzel yapan düş yapan da bu kirletilmiş dünyada hiç bir zaman varolmadıklarını, olamıycaklarını bilmemiz...

adil, kardeşçe, sevgi dolu, barışçıl bir dünyada yaşamak dileğiyle...

umarım bu bir düş olmaktan çıkar, gerçek olur...

burcu - 7 Ağustos 2001

Yazıyı arkadaşlarınıza da önermek ister misiniz?

Yüzünü kaybetmiş insanlar

Ali Türkan

Gene kirpiğin oynamayacak. Belki komşu ülkeyi yerle bir edecekler ve sen "nasıl olsa ticaret yapmıyoruz" diyebilecek, kullanamadığın lüks arabaların derdine düşeceksin ve adam olmaktan dem vuracaksın. Öyle ya! Geber pis Arap! Crash! Boom! Sack! Bu kadar cool'lük, üşütüyor beni. Sahi, unutmadan yazayım: Pulp sözcüğü, hiç bir değeri olmayan, ucuz gangster romanlarının basıldığı kâğıtları anlatmak için kullanılıyor. Yazar

Ebedî Başkan

Necdet Şen

Herhalde Başkan'ın görevde olduğu bu 43 yıllık kesintisiz süreçte sektörde çalışanların gelirleri ve yaşam kaliteleri artmış, başları göğe ermiştir. Ya da belki haberleri bile yoktur böyle güzide bir sendikanın varlığından.   Necdet Şen

Yaban

Yakup Kadri Karaosmanoğlu

Şimdi başım iki ellerimin arasında düşünüyorum: Onlar gibi olmak, onlar gibi giyinmek, onlar gibi yiyip içmek, onlar gibi oturup kalkmak, onların diliyle konuşmak... Haydi bunların hepsini yapayım. Fakat, onlar gibi nasıl düşünebilirim? Nasıl onlar gibi hissedebilirim?   Kitap Kurdu

Analar bir daha doğuruversin, ne olacak?

İlker Tortop

Her şeye alışmış olan bizler hiç bir şeye de şaşırmayacağız. Tankerler evlere girecek, uçaklar taksilere çarpacak, çocukların öğretmeni sapık, mahallenin doktoru sahte çıkacak ama şaşırmayacağız. Dağda ölecek, vadide ölecek, ölecek de ölecek insanlarımız.   Yazar

Neanderthal ve biz

Alper Uzun

İki yüz bin yıl boyunca Avrasya da yaşadılar. Yaklaşık otuz bin yıl önce de ortadan kalktılar. Nedeni tam bilinmiyor ama tahminen modern insanın gelişi ve hava/iklim koşullarının soylarını kuruttukları düşünülüyor.   Yazar

İnsan neden nefret eder?

Kâmuran Kızlak

Klinik Psikoloji insanların nasıl düşünürlerse öyle duygulandıklarından, düşünceleriyle duygularının genellikle tutarlılık gösterdiğinden, yani duyguyu belirleyenin düşünce olduğundan bahsediyor. Olumlu düşünceleri olumlu duygular, olumsuz düşünceleri de olumsuz duygular izler.   Yazar

Doğulular, Batılılar, iş hayatı ve Kemal Tahir

Seyit Balkuv

Kemal Tahir'in dediği gibi rezil bir geçmişe sahip olsa bile, günümüzde sadece zenginler için değil işçiler için bile en yüksek refah düzeyinin Batı'da olduğu gerçeğinden yola çıkarsak, Batı sistemini elden geldiği kadar Doğu'ya uyarlamak insanların hayat şartlarının iyileşmesine yardımcı olmaz mı?   Yazar